Warning: Use of undefined constant cmp - assumed 'cmp' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/rozab/public_html/wp-content/plugins/automatic-tag-link/automatic-tag-link.php on line 83
آب‌های زیرزمینی

شیوه‌های تصفیه آب‌های زیرزمینی آلوده

آب‌های زیرزمینی و آب‌های سطحی از طرق مختلف آلوده می‌شوند؛ از جمله:

  • فعالیت‌های صنعتی
  • آلاینده‌های نفتی
  • فعالیت‌های کشاورزی
  • محل دفن مواد زائد شهری و صنعتی (لندفیل‌ها)
  • روان‌آب‌‌های شهری تقسیم‌بندی کرد.

تعریف آلودگی آب

آلودگی آب عبارت است از تغییرات مواد محلول، معلق یا تغییر درجه حرارت و دیگر خواص فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی آب در حدی که آن را برای مصارف مورد نظر مضر یا غیرقابل استفاده سازد.

تصفیه در محل استفاده

از سیستم‌های پرتابل تصفیه آب و یا سیستم‌های تصفیه آب در محل استفاده (POU) و نیز روش‌های ضدعفونی کردن آب می‌توان برای حذف انواع آلودگی‌های آب‌های زیرزمینی (یعنی هر نوع آلودگی مرتبط با فاضلاب انسانی)، قبل از نوشیدن استفاده نمود. بسیاری از سیستم‌های تصفیه آب قابل حمل و تجاری، و نیز افزودنی‌های شیمیایی وجود دارند که می‌توانند پاتوژن‌ها، کلر، طعم و بوی نامطلوب و فلزات سنگین همچون سرب و جیوه را حذف کنند.

سیستم‌های تصفیه آب در محل

این روش‌ها عبارتند از: 1. جوشاندن، 2. جذب توسط کربن فعال، 3. ضدعفونی شیمیایی، 4. تصفیه با پرتوی ماورای بنفش، 5. ضدعفونی کردن آب با ازون، 6. ضدعفونی کردن آب با نور خورشید، 7. تقطیر خورشیدی 8. فیلترهای آب خانگی، 9.  فیلتر کردن.

ترمیم آسیب‌های وارد شده به آب‌های زیرزمینی

برطرف نمودن آلودگی آب‌های زیرزمینی بسیار دشوارتر از بر طرف نمودن آلودگی آب‌های سطحی است. به این دلیل که آب‌های زیرزمینی می‌توانند در فواصل بسیار دور، بدون دیده شدن، در سفره‌های زیرزمینی حرکت کنند. سفره‌های غیر متخلخل همچون خاک‌های رسی می‌توانند بخشی از آلودگی باکتریایی موجود در آب را از طریق فیلتراسیون ساده (و یا جذب سطحی)، کم کنند و در برخی از موارد نیز با انجام واکنش‌های شیمیایی و فعالیت‌های بیولوژیکی آن‌ها را تصفیه کنند. با این حال گاهی اوقات این آلودگی‌ها صرفاً به آلاینده‌های خاک تبدیل می‌شوند. آب‌های زیرزمینی که از میان شکستگی‌های باز و غارها حرکت می‌کنند، فیلتر نمی‌شوند و می‌توانند به آسانی همچون آب‌های سطحی جریان پیدا کنند. در حقیقت، این آلودگی می‌تواند با تمایل انسان به استفاده از گودال‌های طبیعی جهت تخلیه زباله تشدید شود.

با استفاده از روش‌های مختلف می‌توان آلودگی را از آب‌های زیرزمینی برطرف نمود و در نتیجه آن را جهت استفاده، مناسب و مطمئن کرد.

روش‌های تصفیه آب‌های زیرزمینی

 روش‌های تصفیه آب‌های زیرزمینی شامل: الف) روش‌های بیولوژیکی، ب) روش‌های شیمیایی و ج) روش‎های فیزیکی می‌باشند.

بیشتر تکنیک‌های تصفیه آب‌های زیرزمینی، ترکیبی از این روش‌ها هستند.

الف) روش‌های بیولوژیکی

برخی از تکنیک‌های تصفیه بیولوژیکی شامل:

  • تقویت زیستی (bioaugmentation)،
  • تخلیه زیستی (bioventing)،
  • پخش زیستی (biosparging)،
  • مکش زیستی (bioslurping)،
  • زدودن آلودگی(phytoremediation)  می‌باشند.

در روش‎های بیولوژیکی باکتری‌ها نقش اصلی را طی فرآیند در پکیج تصفیه آب‎های آلوده دارند. به این دلیل که با استفاده از مکانیسم‎های درونی خود مواد آلی در آب‎های آلوده را جذب می‌کند و از آن برای بدست آوردن انرژی و تولید سلول استفاده می‌کنند.

از آن‎جا که بیشترین آلاینده‎های آب‎های آلوده را مواد آلی تشکیل می‎دهند، استفاده از این روش‌ها در حال حاضر به صورت گسترده برای تصفیه آب‎های آلوده رایج است. این روش‌ها می‌توانند با هزینه کم مجموعه گسترده‌ای از آلاینده‌ها را تصفیه کننند.

ب) روش‌های شیمیایی

برخی از تکنیک‌های تصفیه شیمیایی عبارتند از:

  • تزریق گاز ازن و اکسیژن،
  • رسوب‎دهی شیمیایی،
  • جداسازی غشایی،
  • تبادل یونی،
  • جذب کربنی،
  • اکسیداسیون شیمیایی محلول‌های آبی،
  • بازیابی ارتقا یافته‌ی سورفاکتانت‌ها (موادی که تمایل به کاهش کشش سطحی مایعی دارند که در آن حل شده‌اند). برخی از روش‌های شیمیایی ممکن است با استفاده از نانو موادها اجرا شوند.
  • در روش‌های تصفیه شیمیای لخته‌سازی و انعقاد و گندزدایی با کلر و ترکیبات آن در دسته اصلی ترین روش‌های مورد استفاه در تصفیه فاضلاب است.

ج) روش‎های فیزیکی

برخی از تکنیک‌های تصفیه فیزیکی عبارتند از:

  • پمپ و تصفیه،
  • پخش کردن هوا،
  • استخراج فازهای دوتایی.

البته این تکنیک‌ها به روش‌های فوق محدود نمی شوند. در نهایت اگر تصفیه یا اصلاح آب‌های زیرزمینی آلوده بسیار مشکل و یا بسیار گران بود باید از استفاده از چنین منبعی صرف‌نظر کرد و منبع آب دیگری را برای استفاده انتخاب نمود.


Warning: Use of undefined constant cmp - assumed 'cmp' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/rozab/public_html/wp-content/plugins/automatic-tag-link/automatic-tag-link.php on line 83
فیلترهای شنی

 انواع فیلترهای شنی

 فیلترهای شنی

فیلترهای شنی برای خالص‌سازی آب مورد استفاده قرار می‌گیرند. این نوع از فیلترها به وسیله‌ی بستری از شن و ماسه‌های ریز، به تصفیه آب ورودی به فیلتر می‌پردازند.

فیلتر شنی معمولاً رسوبات، فلزات، هیدروکربن‌ها و برخی مواد دیگر از آب جدا می‌کنند.

انواع فیلترهای شنی

فیلترهای شنی بر اساس نحوه فیلتراسیون و فشار کاری فیلتر به چندین دسته تقسیم می شوند. شایان ذکر است  دسته بندی واحدی را نمی‌توان برای آن‌ها مشخص نمود.

الف) فیلتر شنی‌های تحت فشار (فیلتر شنی‌های استخر)

ب) فیلتر شنی‌های حوضچه‌ای

ج) فیلتر شنی‌های آرام

در واقع تمامی این فیلترها بر اساس دبی در جریان از روی یک بستر ماسه‌ای، آب کدر و دارای لجن را به آب تصفیه شده تبدیل می‌کنند.

الف) فیلتر شنی‌های تحت فشار (فیلتر شنی‌های استخر)

فیلترهای شنی تحت فشار رایج‌ترین نوع فیلتر مورد استفاده برای استخرها می‌باشد که با ایجاد سرعت مناسب برای فیلتراسیون، تصفیه‌ای ایده‌آل را فراهم می‌سازد. در هنگام تصفیه، آب کثیف از لوله ورودی وارد فیلتر می‌شود. فشار پمپ و نیروی جاذبه، آب را از درون شن به سمت پایین هدایت می‌کند و شن و ماسه‌های ریز هرگونه آشغال و مواد زائد را از آب استخر می‌گیرند. در پایین فیلترهای شنی  نازل‌هایی با سوراخ‌های بسیار ریز وجود دارد که اجازه عبور شن و ماسه را نخواهند داد اما آب از داخل این نازل ها عبور می‌کند. در زیر مخزن، آب تصفیه شده از لوله خروجی خارج می‌شود.

در ایران نیز فیلتر شنی‌های تحت فشار یا همان فیلتر شنی‌های استخر از رایج‌ترین این فیلترها هستند. در بعضی از ایستگاه‌های تصفیه آب شهری ایران، از فیلتر شنی‌های آرام استفاده می‌شود.

ب) فیلتر شنی‌های حوضچه‌ای

در فیلتر شنی حوضچه‌ای آب پس از تصفیه حتی بدون اضافه کردن مواد شیمیایی، آبی زلال خواهد شد.

ج) فیلتر شنی آرام

فیلترهای شنی  آرام (Slow sand filter) در آمریکا از سال 1872 مورد استفاده قرار گرفت.

فیلترهای شنی  آرام قدیمی‌ترین روش برای تصفیه آب‌های شهری بوده است.

امروزه این روش از فیلتراسیون آب شهری تنها در مقیاس‌های کوچک و برای آبی با کدورت و لجن پایین مورد استفاده قرار می‌گیرد.

برای استفاده از فیلترهای شنی آرام نیاز نیست تا عملیات خاصی قبل از تصفیه و ورود آب به فیلتر صورت بگیرد.

همچنین برای مراحل تصفیه آب نیز مراحل پیچیده‌ای نباید انجام شود.

این دو مورد از مزیت‌های استفاده از فیلترهای شنی  است که برای یک سیستم تصفیه کوچک می‌تواند حائز اهمیت باشد.

فیلترهای مورد استفاده در استخرها

به طور کلی در استخرها از سه نوع فیلتر استفاده می‌شود که هر کدام از آن ها دارای مزایا و معایب خاص به خود هستند. نوع فیلتر مورد استفاده در استخر، بر مبنای شرایط و نیاز پروژه تعیین می‌شود. این سه نوع فیلتر عبارتند از:

ملاک عملکرد دقیق فیلترها ( فیلتر شنی در کرج )، بر اساس اطلاعات ارائه شده توسط سازنده آنها است.

عوامل تأثیرگذار در انتخاب فیلتر

عواملی که برای انتخاب فیلترها می‌بایست در نظر گرفته شوند، عبارتند از:

  • فضای موجود برای نصب فیلتر
  • هزینه
  • بازده فیلتر

در فیلترهای شنی، از شن و سنگ ریزه برای زلال‌سازی و تصفیه آب استخر استفاده می‌کنند. مکانیزم عمل در این فیلترها بسیار ساده است. آب آلوده جمع‌آوری شده از استخر، از بالای فیلتر وارد شده و ضمن عبور از لایه‌های مختلف شن و سنگریزه، از قسمت تحتانی فیلتر خارج شده و به این ترتیب، مقدار قابل توجهی از آلودگی‌های آب گرفته می‌شود.

فرآیند تفکیک آلاینده‌ها در فیلترهای شنی 

باید توجه داشت که فرآیند تفکیک آلاینده‌ها در فیلترهای شنی از دو طریق صورت می‌گیرد:

1- ذرات درشت جامد و معلق موجود در آب، در فواصل و حفره‌های ریز بین دانه‌های فیلتر گیر می‌کنند.

2- از آنجایی که مواد ژلاتینی و لخته‌ها بخوبی به دانه‌های شن می‌چسبند، برای بالابردن راندمان فیلتر، به آب ورودی فیلتر موادی (مانند سولفات آلومینیوم) می‌زنند تا آلودگی‌های موجود در آب را به شکل لخته درآورده و بهتر در فیلتر شنی جدا شوند.

طبیعی است که بعد از مدتی، فیلتر شنی کثیف شده و نیاز به شستشو دارد.

علائم این کثیفی، بالا رفتن فشار فیلتر و کاهش جریان آب خروجی است.

برای تمیز کرن فیلتر شنی، لازم است تا جریان آب معکوس شده و ضمن شستشوی شن و سنگریزه‌ها، آب استفاده شده برای شستشوی فیلتر، از آن خارج شود.

به این عمل، “شستشوی معکوس” فیلتر (Backwash) گفته می‌شود.

 در فیلترهای شنی جدید، عمل شستشوی معکوس بسادگی و توسط شیری که روی فیلتر قرار دارد، انجام می‌شود.

بعد از چندین مرتبه شستشوی معکوس فیلتر و در صورتی که به مرور زمان، شن و سنگریزه‌ها بقدری کثیف شوند که کارایی خود را از دست داده باشند، کل شن و سنگریزه فیلتر تعویض خواهد شد.


Warning: Use of undefined constant cmp - assumed 'cmp' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/rozab/public_html/wp-content/plugins/automatic-tag-link/automatic-tag-link.php on line 83
مخازن FRP

مخازن FRP (مخزن فایبر گلاس، FRP TANK)

مخازن FRP (مخزن فایبر گلاس، FRP TANK)

مخازن FRP در صنعت تصفیه آب، مخازن پتروشیمی، مخازن مواد شیمیایی و … کاربرهای فراوانی دارند. کلمه FRP  مخفف شده‌ی عبارت انگلیسی Fiber Reinforced Polymer/Plastic و به معنای فیبرهای پلیمری تقویت شده می‌باشد. در ساخت  به علت ویژگی‌هایی از قبیل وزن کم، راحتی حمل و نقل، انعطاف پذیری بالا، سرعت عمل بالا ، استحکام بالا و … استفاده می‌شود. با توجه به نیاز به عنوان فیلتر شنی، سختی‌گیر و فیلتر کربنی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

FRP پلاستیک‌های تقویت شده فایبرگلاس، که GRP نیز نامیده می‌شوند، دارای ساختاری از جنس ماده‌ی کامپوزیتی جدید می‌باشد.

یکی از نکات حائز  اهمیت در انتخاب مخزن فایبرگلاس وزن آن‌ها می‌باشد.

نکته دیگر در انتخاب این مخزن‌ها وجود لایه درونی پلی‎اتیلن می‌باشد.

همچنین مخازن فایبر گلاس در برابر مواد شیمیایی و خورگی مقاوم می‌باشند.

نقد و بررسی مخزن پیش تصفیه از جنس FRP

  FRP TANK یا مخزن فایبرگلاس یعنی مخازن پلاستیکی تقویت شده با الیاف فایبرگلاس، جهت نگهداری و عبور مایعات نظیر آب در فشارهای مختلف ساخته می شوند. مخازن FRP جهت فیلتر شنی، فیلتر کربنی و سختی گیر ( فیلتر رزینی) استفاده می‌شود و تا فشار ماکزیمم 10 بار قابل استفاده می‌باشد.

خصوصیات مخازن FRP :

–  جنس: داخلی پلی اتیلن لایه بیرون فایبر گلاس

–  قطر : از 10 اینچ تا 48 اینچ

– ارتفاع : از 54 اینچ تا 72 اینچ

مخازن FRP کاربردهای مختلفی در صنعت تصفیه آب دارند. از مهم‌ترین کاربردهای این مخازن می‌توان به فیلتر شنی، فیلترکربنی و سختی‌گیر اشاره کرد.

کاربرد مخازن FRP

 

فیلتر شنی :

جهت حذف ذرات معلقی از قبیل گل، رنگ، مواد آلی، چربی و و ذرات اضافی که از محیط وارد آب می‌شود، از فیلتر شنی استفاده می‌شود. بدین صورت که با عبور آب از  سلیس (شن) موجود در مخزن FRP  در چندین مرحله باعث حذف ذرات ناخالص آب شده و به همین دلیل استفاده از فیلتر شنی ضروری می باشد. از فیلتر شنی جهت تصفیه آب استخرها، جلوگیری از کدر شدن و زلال‌سازی آب ، تصفیه فاضلاب‌های صنعتی و خانگی و همچنین تصفیه آب رودخانه‌ها و چاه‌ها استفاده می‌شود.

در استخرها پس از مدتی چربی و ذرات اضافی از بدن انسان (مو، پوست و…)  و ذرات اضافی از محیط وارد آب استخر می شوند. فیلتر شنی می‌تواند با تصفیه کردن این آب به صورت فیزیکی و عبور دادن آب از روی سیلیس در چندین مرحله و حذف ذرات ناخالص بر روی سطح سیلیس آب ورودی به استخرها را تصفیه کند. در سیستم‌های RO به منظور کاهش اثرات منفی ذرات ناخالصی موجود در آب خوراک بر روی ممبرین‌ها، استفاده از فیلترهای شنی امری ضروری می‎باشد.

کاربردهای مهم فیلتر شنی

الف: پیش تصفیه آب رودخانه‌ ها، چاه ها جهت تهیه آب شرب، بهداشتی و صنعتی

ب: جهت تصفیه آب استخر برای جلوگیری از کدر شدن آب و زلال‌سازی آن

ج: تصفیه‌نهایی فاضلاب‌های صنعتی و انسانی

د: تصفیه آب برج خنک کن از مواد معلق نفوذی از هوا به آب مانند گرد و خاک

فیلتر کربنی :

جهت حذف طعم، بوی بد آب و کلر از فیلتر کربنی استفاده می‌شود اساس کار در فیلترهای کربنی جذب می باشد. کربن به دلیل سطح فعال بالا بسیار در سیستم های جذبی استفاده می شوند. کربن فعال در مخزن‌های  FRP  به صورت بستری تهیه می‌شود و آب با سرعت خطی مناسب (بسته به کیفیت آب عبوری از فیلتر کربنی) از روی این بستر عبور می‌کند. پس از گذشت زمان سطح کربن از ذرات ناخالصی پر می‌شود که در این مرحله احیای کربن باید صورت گیرد که می‌تواند با Backwash انجام شود.

 سختی گیر :

زمانی‌که در آب فلزاتی از قبیل آلومینیوم، کلسیم، منگنز، آهن و منیزیم در وجود داشته باشد باعث بالا رفتن سختی آب می شود و بالا بودن مقدار این عناصر برای بدن انسان ضررهای زیادی دارد و همچنین باعث خرابی و استهلاک سیستم‌های تاسیساتی و کاهش راندمان انتقال انرژی در دستگاه‌های حرارتی می‌شود. برای جلوگیری از این صدمه‌های زیان‌بار باید از آب استفاده کرد که یکی از این روش‌ها استفاده از رزین می‌باشد که استفاده فراوانی دارد.

سختی و یا Hardness به بخشی از مواد و فلزات محلول در آب گویند که ماهیت رسوبی دارند و از ترکیبات آهن، منگنز، استرانسیم، آلومینیوم و به خصوص کلسیم و منیزیم بوجود می‌‌آیند. چهار ماده اول دارای نسبت بسیار کمتری در آب می‌باشند.

مشکلات ناشی از سختی موجود در آب

بطور کلی سختی موجود در آب باعث مشکلاتی درسیستم‌های تاسیساتی و صنعتی می‌‌شوند. مهم‌ترین آنها می‌توانند:

  1. سختی بیش از اندازه در آب برای سلامتی انسان مضر است.

تشکیل انواع سنگ های کلیه، مثانه و سوء هاضمه از آن جمله می‌‌باشد.

  1. ایجاد رسوب در دیگ های بخار فشار بالا، که باعث کاهش راندمان بر اثر انتقال حرارت پایین و در نتیجه بالا بردن دمای کاری دیگ توسط کاربر برای جبران کسری انتقال حرارت و به تبع آن افزایش مصرف سوخت خواهد شد.
  2. ایجاد رسوب‌در برج‌های‌خنک‌کن، چیلر و سایرسیستم‌های حرارتی و برودتی و کاهش‌راندمان آنها و یا از کار افتادن کل‌سیستم.
  3. به علت سختی موجود در آب، قدرت شویندگی انواع مواد صابونی کاهش می‌‌یابد به‌طوری‌که بازدهی شوینده‌ها در آب سخت نصف بازدهی آنها در آب نرم است.
  4. در صنایع نساجی و رنگرزی باعث افت کیفیت رنگ می‌‌شود.

 

در روش استفاده از رزین در مخزن FRP زمان تماس آب سخت با رزین کاتیونی، یون‌های سدیم رزین با یون‌های رسوب‌گذار فلزات سنگین از قبیل آهن، منیزیم، کلسیم و … موجود در آب تعویض می‌شوند و این فرآیند تبادل یونی تا زمانی ادامه می‌یابد که تمامی یون‎های سدیم رزین‌ها با یون‌های فلزات سنگین مبادله شوند پس از تبادل یونی رزین موجود در مخزن FRP  باید احیا شود که آن را  به وسیله گذر محلول غلیظ سدیم کلرید از مخزن FRP   انجام می‌شود.

مواد داخل این فیلترها میتواند از نوع رزین یا سیلیس، شن‌های دانه‌بندی شده و حتی کربن باشد که هرکدام برای اجرای پروژه‌های خاص می‌توانند به‌صورت جدا یا باهم استفاده شوند. میتوان از یک یا چند مخزن FRP که به وسیله لوله بهم متصل شده‌اند استفاده نمود و درون هرکدام مواد جداگانه ریخته شود.

مهمترین کاربرد مخازن FRP حاوی شن، سیلیس یا رزین:

الف: پیش تصفیه آب رودخانه‌‌ها  فیلترها و مخازن FRP ، چاه ها جهت تهیه آب شرب، بهداشتی و صنعتی.

ب: برای تصفیه آب استخرها  مخازن FRP تصفیه آب و جلوگیری از کدرشدن آب و زلال‌سازی.

ج: تصفیه نهایی مخازن FRP واحدهای فاضلاب‌های صنعتی و انسانی.

 د: از مخازن اف. آر. پی تصفیه آب بویلرها و سیستم‌های گرمایشی و سرمایشی.

و : از  مخازن FRP بعنوان پیش تصفیه برای دستگاه‌های تصفیه اب صنعتی یا نیمه صنعتی.

لاينينگ مخازن

لاينينگ يا ايزولاسيون يا عايق‌بندي مخازن عبارت است از پوشش مخازن با اعمال ماتريسي از رزين ترموست (پلي استر، اپوكسي، ونيل استر) و الياف (شيشه ، كربن ، آراميد ، بازالت) در لايه‌هاي متعدد.

انتخاب نوع رزين و الياف و همچنين تعداد لايه‌ها بستگي به عوامل محيطي و شيميايي محل كار دارد.

موارد استفاده

تانک‌ها و مخازن FRP که مطابق با ۴۹۹۴ BS طراحی می‌شوند، به‌طور گسترده‌ای در صنایع شیمیایی و نیز در بخش‌های زیر استفاده می‌شوند: تولیدکنندگان کلر قلیایی، کود شیمیایی، خمیر چوب و کاغذ، استخراج فلز، پالایش، آب‌کاری الکتریکی، آب نمک، سرکه، فرآوری مواد غذایی، و در تجهیزات کنترل آلودگی هوا، به‌ویژه در تصفیه‌خانه‌های فاضلاب شهری و تأسیسات تصفیه آب.


Warning: Use of undefined constant cmp - assumed 'cmp' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/rozab/public_html/wp-content/plugins/automatic-tag-link/automatic-tag-link.php on line 83
پیش تصفیه آب

اهداف انجام پیش تصفیه آب در سیستم اسمزمعکوس

اهداف انجام پیش تصفیه آب در سیستم اسمزمعکوس

اولین و مهم‌ترین هدف انجام پیش تصفیه آب در سیستم‌های RO، رساندن کیفیت آب به حدی است که برای وارد شدن به ممبران‌ها قابل قبول باشد. پیش تصفیه مناسب، ضمن به حداقل رساندن گرفتگی، رسوب‌گذاری و استهلاک ممبران‌ها، باعث افزایش راندمان و طول عمر آنها نیز خواهد شد.

یکی از اتفاقات نامطلوب و حائز اهمیت در سیستم‌های اسمزمعکوس، گرفتگی ممبران‌ها است.

منظور از گرفتگی (Fouling)، چسبیدن موادی مانند گل و لای، رس، ماسه، ذرات جامد معلق، لجن بیولوژیکی، جلبک، سیلیس، لخته‌های آهن و مانند آن‌ها به سطح غشای ممبران و یا بدتر از آن، نفوذ در داخل حفره‌های آن است. پدیده “گرفتگی”، معمولاً در ممبران‌های ابتدایی مرحله اول سیستم اسمزمعکوس بوجود آمده و بتدریج به ممبران‌های بعدی گسترش پیدا می‌کند.

سیستم پیش تصفیه آب

سیستم پیش تصفیه آب شامل :

  1. صافی شنی فشاری (حذف مواد معلق و گل ولای)
  2. صافی زغالی (حذف رنگ، بو ،کلر آزاد باقی مانده)
  3. سختی‌گیر تبادل یونی (عدم رسوب‌گذاری خصوصاٌ رسوبات کربناته و سولفاته روی غشاء)
  4. سایر موارد (در صورت نیاز براساس آنالیز آب خام )

عوامل ایجاد گرفتگی در غشای اسمزمعکوس

عوامل ایجاد گرفتگی در غشاهای اسمزمعکوس را می‌توان در قالب سه دسته زیر، تقسیم‌بندی کرد:

– ذرات معلق

میکروارگانیسم‌ها

– مواد آلی

البته بسته به شرایط عملیاتی سیستم و همین طور شرایط شیمی‌آب، برخی مواد فلزی موجود در آب مانند آهن و منگنز، ممکن است در نقاط مختلفی از سیستم اکسید شده و باعث ایجاد گرفتگی در ممبران‌ها شوند. همین‌طور، امکان رشد و نمو میکروارگانیسم‌ها در تمام نقاط سیستم RO وجود داشته و ممکن است موجب گرفتگی ممبران‌ها در آن نقاط شود. بصورت کلی، گرفتگی ناشی از میکروارگانیسم‌ها و مواد آلی، متداول‌ترین نوع گرفتگی در ممبران‌ها بوده و کنترل آنها در سیستم‌هایی که آب خوراک آن‌ها از آب‌های سطحی و یا پساب تأمین می‌شود، بسیار مشکل است.

یکی دیگر از از مهم‌ترین و شایع‌ترین عوامل مخرب ممبران‎ها، “رسوب‌گذاری” است.

منظور از رسوب‌گذاری (Scaling)، ته‌نشینی و رسوب نمک‌های کم محلول در آب بر روی سطح ممبران است.

مانند سولفات کلسیم، سولفات باریم، کربنات کلسیم، سیلیس، فلورید کلسیم و یا انواع دیگر نمک‌ها.

پدیده رسوب‌گذاری، معمولاً در ممبران‌های انتهایی دستگاه RO اتفاق می‌افتد.

دلیل این موضوع هم، افزایش غلظت املاح آب در این بخش‌ها است.

در رسوب‌گذاری، پس از تشکیل کریستال‌های اولیه نمک روی سطح ممبران، سرعت رسوب و رشد این کریستا‌ل‌ها به سرعت و بصورت تصاعدی افزایش پیدا می‌کند.

با توجه به مطالب فوق، عدم انجام پیش تصفیه مناسب، باعث افزایش تعداد دفعات شستشوی ممبران‌ها می‌شود تا بتوان عملکرد آن‌ها از نظر میزان آبدهی و درصد عبور املاح را به حالت اولیه بازگرداند. تعداد دفعات زیاد شستشو، باعث افزایش هزینه تأمین مواد شیمیایی و نیز افزایش زمان خاموشی سیستم خواهد شد. ضمن اینکه، در برخی موارد، این شستشوی زیاد می‌تواند منجر به کاهش دائمی‌عملکرد و عمر ممبران و استهلاک آن شود.

نقش پیش تصفیه آب

نقش پیش تصفیه یک سیستم RO، رساندن کیفیت آب خوراک به میزان قابل قبول به عنوان آب ورودی به ممبران‌ها است تا از عملکرد پیوسته و مطمئن سیستم، خاطری آسوده داشته باشیم.

نوع و گستردگی سیستم پیش تصفیه، بستگی به نوع منبع آب خوراک ( آب چاه، چاه‌های ساحلی، آب دریا، آب‌های سطحی و یا پساب‌های تا حدی تصفیه شده) دارد. در این موارد، علاوه بر تفاوت آنالیز شیمیایی آب خوراک، تفاوت و نوسان شرایط کیفیت منبع آب در فصول و شرایط آب و هوایی مختلف نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.

روش‌های مختلف پیش تصفیه آب در سیستم اسمزمعکوس

یک روش و سیستم کامل و جامع قابل استفاده برای تمام دستگاه‌های RO با انواع آب خوراک، وجود ندارد.

سیستم‌های پیش تصفیه، می‌توانند بصورت شیمیایی، مکانیکی و یا ترکیبی از آن‌ها باشند.

در ادامه روش‌های مختلف پیش تصفیه شیمیایی و مکانیکی سیستم‌های اسمزمعکوس در جدوال جداگانه معرفی و تشریح شده‌اند:

 

مواد منعقد کننده / پلیمرهامواد جلوگیری کننده از رسوب (Scale Inhibitor)

هدف روش مورد استفاده
به عنوان بخشی از فرآیند انعقاد و لخته‌سازی جهت افزایش راندمان جداسازی مواد جامد معلق مورد استفاده قرار می‌گیرند.
این مواد، ضمن ترکیب با مواد محلول، قابلیت انحلال آنها در آب را افزایش می‌دهند. برخی از انواع این مواد نیز نیز با قرار گرفتن روی سطح کریستال‌های رسوب تشکیل شده، از رشد آن جلوگیری می‌کنند.
کمک می‌کنند تا برخی مواد مانند آهن بصورت معلق در آب باقی مانده و رسوب نکنند. مواد ضد رسوب

(Antifoulants)

با کاهش PH، باعث می‌شوند تا امکان رسوب‌گذاری برخی ترکیبات (از جمله کربنات‌ها) روی ممبران کم شود. اسیدها
باعث حذف کلر پیش از ورود به ممبران می‌شود. بی سولفیت‌ها

جدول شماره (3) – روش‌های مختلف پیش تصفیه شیمیایی سیستم‌های اسمزمعکوس

 

 

هدف روش مورد استفاده
حذف ذرات بزرگ، سنگ و ماسه صافی توری اولیه
حفاظت از ممبران در برابر ذرات ریز میکرونی فیلتر کارتریجی
کاهش مواد جامد معلق کلریفایر
حذف مواد جامد معلق فیلتر شنی
حدف کلر و مواد آلی فیلتر کربن فعال
کاهش آهن و منگنز فیلتر گرین سند
حذف مواد آلی و کاهش فعالیت بیولوژیکی میکروارگانیسم‌ها ازن
کاهش فعالیت بیولوژیکی میکروارگانیسم‌ها اشعه ماوراء بنفش
حذف ذرات معلق، مواد آلی و فعالیت بیولوژیکی میکروارگانیسم‌ها واحد پیش تصفیه متداول (شامل سیستم‌های انعقاد، لخته سازی، ته نشینی و فیلتر شنی)
حذف ذرات معلق و باکتری‌ها و کاهش مواد آلی میکرو فیلتراسیون (MF) / اولترافیلتراسیون (UF)

جدول شماره (4) – روش‌های مختلف پیش تصفیه مکانیکی سیستم‌های اسمزمعکوس

معیار قابل قبول بودن عملکرد سیستم پیش تصفیه آب

معیار قابل قبول بودن عملکرد سیستم پیش تصفیه RO، رسیدن به اهداف زیر است:

– تعداد دفعات مورد نیاز شستشوی ممبران‌ها به 3-4 مرتبه در سال و یا حتی کمتر برسد.

– طول عمر ممبران‌ها به بیش از 5 سال برسد.

– ظرفیت آبدهی و میزان عبور املاح ممبران‌ها در محدوده قابل قبول قرار داشته باشد.

درست است که با افزایش دفعات شستشوی ممبران‌ها می‌توان ظاهراً در کوتاه مدت، عملکرد پایین یک بخش پیش تصفیه را جبران کرد، اما باید در نظر داشت که این کار به دلیل ایجاد توقف کاری در واحد، هزینه‌های انسانی و مواد شیمیایی و همینطور استهلاک ممبران‌ها، در دراز مدت به هیچ عنوان جایگزین مناسبی برای یک واحد پیش تصفیه کارآمد در یک سیستم اسمزمعکوس نخواهد بود.

برای بسیاری از سیستمهای RO شهری که از آب خوراک زیرزمینی با کیفیت بالا استفاده می‌کنند، باز هم استفاده از فیلترهای کارتریجی 1 تا 5 میکرون به عنوان یک فیلتر پیش تصفیه، می‌بایست در نظر گرفته شود. زیرا بسیاری از عواملی که باعث ایجاد گرفتگی و یا رسوب‌گذاری در ممبران‌ها می‌شوند، الزاماً به دلیل کیفیت آب خوراک نیستند. به عنوان مثال، ورود ذرات معلق از طریق خطوط لوله انتقال سیمانی، ذرات ناشی از خوردگی در لوله‌های فولادی و آهنی، صدمه دیدگی دیواره چاه، لخته‌های گوگرد ناشی از اکسید شدن سولفید هیدروژن، و یا حتی ذرات باقیمانده از گل حفاری که با گذشت چندین ماه از بهره‌برداری چاه، امکان وجود آنها در آب خروجی چاه وجود دارد و یا ایجاد مشکل در واحد پیش تصفیه سیستم، همگی از عواملی هستند که در نظر گرفتن یک سیستم فیلتراسیون کارتریجی ذرات معلق را به عنوان یک اجبار در سیستم RO، مطرح می‌کنند.

اهمیت واحد پیش تصفیه آب در سیستم اسمزمعکوس

هزینه سرمایه‌گذاری و بهره‌برداری یک واحد پیش تصفیه، می‌تواند بیش از 50 درصد مجموع هزینه یک واحد RO بوده و بزرگ‌ترین متغیر هزینه بهره‌برداری و عملکرد سیستم باشد.

غشاهای RO که قادر به جلوگیری از عبور برخی مولکول‌های خاص در محلول هستند، در تماس با مواد آلی و یا مواد معلق جامد ‌می‌توانند در داخل غشا رسوب تولید بنمایند. از این رو حذف این جامدات در غشای RO به منظور اطمینان از وضعیت عملکرد سیستم و نیز جلوگیری از صدمات احتمالی غیر قابل برگشت، مهم است.

انتخاب بهترین سیستم پیش تصفیه به کیفیت آب تغذیه کننده و نوع غشا، شکل و ترکیب آن بستگی دارد.

بنابراین فرایند به کار رفته در یک واحد پیش تصفیه به طور گسترده ای متغیر است.

هر سیستم RO به یک‌فیلتر کارتریج‌به ضخامت5 تا 10میکرون مجهز است که بلافاصله قبل از پمپ فشار قوی‌قرار ‌می‌گیرد.

فیلتر کارتریج‌تنها برای محافظت‌پمپ و غشا از مواد ریز باقی‌مانده‌که به وسیله‌فیلتراسیون اولیه‌حذف نشده‌اند، استفاده ‌می‌شود.

موارد کاربرد عملیات پیش تصفیه آب

عملیات پیش تصفیه آب به منظور کاهش مشکلات بهره‌برداری از جمله موارد زیر انتخاب ‌می‌شود:

1- گرفتگی و رسوب کلوییدی

عمده‌ترین مشکل آب تغذیه کننده ناشی از حضور جامدات معلق است. این جامدات براساس اندازه و قابلیت ته نشین شدن آنها، به دو دسته جامدات کلوییدی و غیرکلوییدی دسته بندی ‌می‌شوند. جامدات کلوییدی قطری کوچک تر از 1 میکرون دارند و طی عملیات ته نشینی قابل حذف ن‌می‌باشند.

اگر چنانچه اجزای کلوییدی دارای بار سطحی خنثی باشند، با افزودن یک ماده شیمیایی منعقد کننده حذف آنها تسهیل ‌می‌شود. ماده منعقد کننده موجب ‌می‌شود تا اجزای کلوییدی به هم چسبیده و در اثر عملیات ته‌نشینی و فیلتراسیون حذف شوند.

جامدات غیرکلوییدی معمولا در طی فرایندهای معمول ته نشینی و فیلتراسیون حذف ‌می‌شوند.

میزان تمایل یک منبع تغذیه کننده به رسوب گذاری و گرفتگی در آن، شاخص تراکم لجن (SDI) نامیده ‌می‌شود. SDI براساس مدت زمانی که نمونه آب از فیلتری به ضخامت 45/0 میکرون در فشار ثابتی معادل( psi30 )2 بار) جریان ‌می‌یابد، سنجیده ‌می‌شود.

مقادیر SDI بیشتر از 3 میکرون نشان دهنده این است که آب به عملیات پیش تصفیه اضافی نیاز دارد.

سیستم‌های پیش تصفیه آب که از فیلترهای ریزتر همانند غشاهای میکروفیلتراسیون (MF) و اولترافیلتراسیون (UF) کم فشار استفاده ‌می‌کنند، نتیجه بسیار خوبی در حذف مواد ریزدانه کلوییدی قبل از سیستم RO داشته‌اند. این سیستم‌های MF و UF با جریان بالا، در تما‌می ‌پروژه‌های احیا و استفاده مجدد از فاضلاب، که در آنها فاضلاب خانگی به وسیله RO تصفیه مجدد ‌می‌شود، قابل استفاده است. سیستم میکروفیلتراسیون معمولا مایع تصفیه شده‌ای با SDI بین 8/0 تا 2 تولید ‌می‌کند.

2- گرفتگی بیولوژیکی

یکی از مهم‌ترین و مشکل‌ترین‌مسائل بهره‌برداری که باید در سیستم‌های RO پیش‌بینی شوند، رشدمیکروب‌ها در سطح غشاء است.

رسوب ناشی از حضور و رشد این میکروب‌ها به گرفتگی بیولوژیکی منسوب است.

تما‌می‌واحدهای تصفیه آب صنعتی و طبیعی دارای دامنه گسترده‌ای از میکروب‌ها شامل باکتریا، پروتوزوا ( تک‌یاختگان ) و جلبک‌ها ‌می‌باشند. این ارگانیسم‌ها به طور قابل توجهی به صورت مواد میکروبی تجمع یافته و در لجن و گل و لای موجود در سطح غشا رشد و نمو ‌می‌کنند. تجمع و رشد مواد میکروبی ممکن است به سرعت شکل گرفته، موجب محدود کردن جریان در غشا گردد. هنگام که تجمع مواد میکروبی در سطح و رسوب‌گذاری در غشا، ممکن است خارج کردن آنها بسیار مشکل و یا ناممکن گردد.

کلرزنی موثرترین روش کنترل گرفتگی بیولوژیکی است.

در بسیاری از سیستم‌ها، به‌منظور کنترل رسوب‌گذاری، میزان‌باقیمانده‌کلر در آب تغذیه کننده در حد 1 میلی‌گرم در لیتر نگاه‌داشته‌می‌شود.

گاهی اوقات به منظور تصفیه شدید افزایش تا حد 10 میلی‌گرم در لیتر ضروری است.

غشاهای استات سلولزی (CA) قادرند در برابر مقادیر تقریبا بالای کلر، برای مدت کوتاهی مقاومت نمایند. ولی غشاهای پلی‌آمید (PA) مقادیر محسوس کلر را نمی‌توانند تحمیل نمایند. در صورت استفاده از روش کلرزنی در سیستم‌های RO مجهز به غشا PA، کلرزنی صورت گیرد، به کارگیری فرایند کلرزدایی (کاهش کلر) ضروری است.

3- رسوب‌گذاری

از آنجا که غشای RO مانع از عبور نمک‌ها ‌می‌شود، غلظت نمک در طرفی از غشا، که منبع تغذیه قرار دارد، افزایش ‌می‌یابد.

این امر موجب افزایش و در نتیجه رسوب بعضی از نمک‌ها از حد قابلیت انحلال آنها ‌می‌شود.

رسوب‌گذاری غشا زمانی اتفاق ‌می‌افتد که مقادیری از نمک‌های موجود در آب تغذیه کننده، در سطح غشا رسوب نماید.

هر نمک دارای مشخصات منحصر به فردی است که قابلیت تشکیل رسوب آن را تعیین ‌می‌نماید، اما نمک‌های با قابلیت انحلال کم، نسبت به رسوب گذاری در RO میل شدیدی دارند. معمول‌ترین انواع رسوبات، آنهایی است که با کربنات کلسیم، سولفات کلسیم، سیلیکا، سولفات استرانسیم و سولفات باریم شکل گرفته‌اند.

اگر مقادیر نمک‌ها از حد مجاز قابلیت انحلال تجاوز نماید، انجام مراحل پیش تصفیه آب ضروری است. د

ر اغلب موارد به منظور کاهش میزان غلظت نمک‌ها، کاهش نسبت بازیافت ضروری است.

سایر روش‌های کنترل رسوب، شامل استفاده از بازدارنده‌های شیمیایی رسوب، عامل کمپلکس تنظیم کننده PH و نرم کردن آب ورودی برای کاهش یون‌های کلسیم و منیزیم است.

4- گرفتگی اسیدی

ترکیبات آهن، منگنز و سولفور، اکسید شده و در صورت حضور اکسیژن در PH ‌های بالا به صورت غیرمحلول و به شکل ماده‌ای ژلاتینی در‌می‌آیند که در غشا رسوب ‌می‌نمایند. در بعضی موارد این مواد عملاً اکسید شده و بدین ترتیب ‌می‌توان آنها را جدا کرد یا این اکسیداسیون را ‌می‌توان با کنترل PH و حذف اکسیژن متوقف کرد.


Warning: Use of undefined constant cmp - assumed 'cmp' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/rozab/public_html/wp-content/plugins/automatic-tag-link/automatic-tag-link.php on line 83
سختی‌گیر دوبلکس

نحوه عملکرد سختی‌گیر دوبلکس (سختی‌گیری با دو مخزن)

نحوه عملکرد سختی‌گیر دوبلکس (سختی‌گیری با دو مخزن)

سختی‌گیر دوبلکس ، سختی‌گیری با دو مخزن است که یکی از آن‌ها به عنوان رزرو جهت مواقعی که سیستم نیاز به شستشوی معکوس دارد مورد استفاده قرار می‌گیرد. نحوه عملکرد سختی‌گیر دوبلکس به این صورت است که در زمان احیاء و شستشو یکی از مدار خارج شده و دیگری در مدار جهت سختی‌گیری قرار می‌گیرد. این امر موجب می‌گردد تا سیستم سختی‌گیر هیچ‌گاه از مدار خارج نشود و در مواقعی کاربرد دارد که حضور پیوسته سختی‌گیر اهمیت بالایی داشته و نمی‌توان در مواقع احیاء یا تعمیرات آن را  از مدار خارج نمود.

ادوات مهم در سختی‌گیر دوبلکس

ادوات مهم در سختی‌گیر دوبلکس که در جدول علائم شکل نیز نشان داده شده است عبارتند از:

M: به عنوان دریچه آدم رو نامبرده شده است.

این دریچه جهت انجام تعمیرات، بازدید توسط اپراتور و هنگام راه‌اندازی جهت ورود سیلیس و دانه‌بندی‌آن و رزین‌استفاده‌می‌شود.

از این دریچه جهت تخلیه و شستشو نیز استفاده می‌گردد.

N8: برای نمونه‌گیری از آب سختی‌گیری شده به طور مثال سنجش فشار و مشخصه‌های شیمیایی همچونPPM   مورد استفاده قرار می‌گیرد.

N7: کنتور در مسیر آب سختی‌گیری شده از سیستم، جهت‌بررسی شرایط آب‌خروجی و ارسال اطلاعات به تابلو برق استفاده می‌شود.

N6: مانومتر جهت بررسی فشار داخل مخزن می‌باشد، مخزن تحت فشار مورد استفاده در سختی‌گیر و فشار موجود در سیستم از نظر افت و افزایش فشار پیوسته کنترل شود (جلوگیری از افت بیش از حد فشار و یا افزایش فشار از میزان نامی) تا مانع آسیب احتمالی در سیستم گردد.

N5: شیر تخلیه سیستم که به عنوان درین سیستم در زمان تعمیرات و یا عملیات شستشو و احیاء مورد استفاده قرار می‌گیرد.

N4: صافی جهت‌حذف ذرات معلق‌خارج شده از سختی‌گیر مانندسیلیس و یا ذرات رزین‌برای‌ورود به مصرف‌کننده نهایی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

N3: مسیر ونت همان طور که در شکل مشاهده می‌شود جهت تنظیم و حصول اطمینان از فشار داخل مخزن خارج شده است تا در زمان افزایش فشار داخل مخزن مسیر باز شده و هوای سیستم تخلیه گردد.

N2: مسیر خروجی سیستم در زمان سختی‌گیری و شستشو معکوس می‌باشد.

N1: مسیر ورود آب به سیستم جهت فرآیند سختی‌گیری و شستشو معکوس.

تمامی ‌شیر آلات و تجهیزات مورد استفاده در این سختی‌گیر به صورت دستی جهت تنظیم و بررسی اپراتور می‌باشد که می‌تواند بسته به کاربری و درخواست مصرف کننده به صورت دیجیتال جهت اتصال به تجهیزات کنترلی سفارش داده شود.

نحوه عملکرد سختی‌گیر دوبلکس

همان‌طور که در شکل مشاهده می‌شود یکی از مخازن در حالت شستشو و دیگری در حالت عملکرد عادی می‌باشد. با توجه به مسیر نشان داده شده در شکل، مسیر حرکت سیال درحالت شست وشو به سمت شیرهای تخلیه بوده و آب از سیستم خارج می‌شود و در حالت کارکرد عادی آب از زیر وارد سیستم شده و از بالا به سمت رزین تزریق می‌گردد تا عمل سختی‌گیری و تصفیه صورت پذیرد، پس از تصفیه آب از مسیر خروجی به سمت مصرف کننده هدایت می‌شود، در مسیر این آب تصفیه شده همان طور که در شکل نیز مشاهده می‌شود یک صافی (استرینر) و کنتور (به صورت اختیاری) نصب می‌گردد، که وظیفه این صافی گرفتن مواد معلق جامد موجود در آب و یا سیلیس خارج شده یا رزین احتمالی در آب می‌باشد، این عمل موجب آن می‌گردد که آب ورودی به مصرف کننده فاقد ذرات مخرب و آسیب زننده احتمالی باشد.

بعد از صافی همان طور که گفته شد یک کنتور قرار می‌گیرد که این کنتور جهت سنجش فشار، PPM،  مورد استفاده قرار می‌گیرد که می‌تواند دیجیتال برای اتصال به ادوات کنترلی یا معمولی و دستی باشد و توسط اپراتور بررسی گردد. قبل و بعد این صافی و کنتور یک شیر نصب می‌گردد و در مسیر آب خروجی یک بای پس به همراه شیر نصب می‌گردد که شیر این مسیر بای پس در حالت عادی بسته بوده و در صورت ایجاد خلل و یا نیاز به تعمیر مسیر اصلی شیرهای مسیر اصلی بسته شده و شیر مسیر بای پس باز می‌گردد تا در زمان تعمیرات سیسستم به فعالیت خود ادامه دهد.

روند شستشوی معکوس در سختی‌گیر دوبلکس

روند شستشوی معکوس در سختی‌گیر دوبلکس به این صورت می‌باشد که ، لوله آب ورودی در دو سختی‌گیر تقسیم شده و در هر کدام دارای شیر می‌باشد ، هرگاه که یکی از سختی‌گیرها نیاز به احیاء و شستشوی رزین پیدا نمود، شیر ورودی یکی از مخازن سختی‌گیر در حالت بسته قرار می‌گیرد و شیر سولو آن تغییر وضعیت می‌دهد و مخزن دیگر مقدار  آب ورودی را از خود عبور داده و عمل سختی‌گیری را ادامه می‌دهد تا عمل احیاء و شستشوی رزین در مخزن دیگر به پایان برسد و در حالت RUN قرار گیرد.

همان طور گه گفته شد در سختی‌گیر دوبلکس زمانی که یکی از مخازن در حالت شستشوی معکوس قرار می‌گیرد شیر تغذیه آن بسته و شیر مخزن نمک باز شده و عملیات تزریق محلول نمک شروع می‌شود. در این حالت تزریق نمک به رزین اشباع شده صورت گرفته و هر دو شیر N2 و N5 در حالت تخلیه قرار می‌گیرند و آب و نمک تزریقی موجب احیاء و شستشوی رزین شده تا سختی‌گیر مجدد در مسیر قرار گیرد.

نگهداري دستگاه سختی‌گیر:

حداقل دماي محل نصب و نگهداري دستگاه بايد بيشتر از 4 درجه سانتی‌گراد باشد.

به شستشو و احياء بستر دستگاه توجه لازم مبذول گردد.

در طي حمل‌ونقل دستگاه احتياط كامل و لازم صورت بگيرد.

به اطلاعات فني دستگاه مثل فشار و دبي كار توجه شود.

بستن سريع شیرفلکه‌بعد از خروجي دستگاه‌مي‌تواند باعث‌صدمه زدن به دستگاه گردد. لذا از اين كار جلوگيري به عمل آورديد.

از سفت نمودن بیش ‌از حد لوله و اتصالات دستگاه خودداري نماييد.

به‌طور مستمر شير چندكاره را كنترل و سرويس نماييد.

هنگام نصب دستگاه سختی‌گیر توجه داشته باشيد كه محل قرار گرفتن پايه‌ها بر روي زمين محكم باشد تا از فرورفتن آن‌ها در زمين و درنتیجه فشار بر روي لوله‌هاي ورودي و خروجي جلوگيري به عمل آيد.

حبس هوا در بستر دستگاه سبب اتلاف ذرات بستر مي‌گردد.

لذا به تخليه هوا در هنگام راه‌اندازي دستگاه توجه خاصي نماييد.

دستگاه سختی‌گیر را در مکانی سرپوشيده نصب و نگهداري نماييد.

از ورود اشياء خارجي و مواد معلق به داخل دستگاه جلوگيري نماييد.

پيشنهاد می‌گردد قبل از دستگاه فوق، فيلتر شني نصب گردد.

سختی‌گیررزینی

اجزای سختی‌گیررزینی (سختی‌گیر مکانیکی  یا سختی‌گیرهای تبادل یونی)

اجزای سختی‌گیررزینی

سختی‌گیررزینی (water Softener)، (سختی‌گیر مکانیکی  یا سختی‌گیرهای تبادل یونی)، رایج ترین انواع سختی‌گیر در بازار هستند. کاندیشنرهای شیمیایی و فیزیکی، اگرچه گاهی اوقات به عنوان ” نرم کننده ” به آنها رجوع می‌شود، اما مواد معدنی سخت را از آب پاک نمی‌کنند، بلکه از ته‌نشنین شدن یا چسبیدن آنها به سطوح، جلوگیری می‌کند. تنها راه حل برای نرم کردن آب سخت، پاک کردن مواد معدنی کلسیم و منیزیم، از آب می‌باشد. فقط سختی‌گیرهای تبادل یونی (یا همان رزینی) و برخی روش‌های فیلتراسیون این کار را انجام می‌دهند.

مشخصات فیزیکی و شیمیایی رزین‌های تبادل یونی

معمولا رزین‌های مایع در دانه‌های کروی شکل با قطری بین 0.3 میلی متر تا 1.2 میلی متر تولید می‌شوند. رزین‌های پودری نیز برای مصارف خاص وجود دارند. دانه‌های پلیمری از نظر فیزیکی بسیار پایدار است و می‌تواند در انواع مختلف از ستون‌ها و یا راکتورها مورد استفاده قرار گیرد. رزین سولفونیک اسید تا 120 درجه سانتی گراد نسبت به گرما مقاومت دارند و بعضی از گریدهای خاص تا 170 درجه سانتی گراد نیز نسبت به گرما مقاومند. رزین‌های تبادل یونی هنگامی‌که از یک حالت پیوند یونی به حالتی دیگر تبدیل می‌شوند، دچار آب رفتگی و یا تورم می‌شوند. زمانی که با حلال غیر قطبی در تماس قرار گیرند، دچار آب رفتگی می‌شوند.

رزین های تبادل یونی و Chelating بر روی طیف گسترده ای از PH پایدار هستند.

آنها تقریبا پایدارترین مواد شیمیایی‌معدنی یا آلی به جز اکسیدان‌های قوی از قبیل کلرمحلول، ازن و یا پراکسید می‌باشد.

رزین کاتیونی

دانه‌های شیمیایی رزین که عمل سختی‌گیری آب را انجام می‌دهند بر روی بستر سیلیس ریخته می‌شود. هر دستگاه سختی‌گیر با توجه به ظرفیتش از مقادیر مختلف رزین کاتیونی پر می‌شود که این اعداد در جداول موجود می‌باشد.

آب‌هایی که دارای املاح آهن، منگنز، مس و دیگر فلزات سنگین می‌باشند، رزین‌ کاتیونی موجود را فرسوده و آب‌دهی دستگاه سختی‌گیر را کاهش می‌دهد.

شکل زیر، نمونه نمایشگاهی یک دستگاه سختی‌گیر را نشان می‌دهد که از مقطع عرضی برش خورده است. در این شکل محل قرار گیری نازل ها، سیلیس و رزین را مشاهده می‌کنید.

عواملی مانند وجود یون‌های آهن و منگنز و همچنین حضور بیش از 2 میلی‌گرم در لیتر کلر در آب می‌تواند عمر رزین کاتیونی را نصف کند.

رزین مورد استفاده در سختی‌گیر از نوع رزین‌های کاتیونی قوی در سیکل سدیم است. حداقل بستر مورد نیاز برای دانه‌های رزین 75 سانتی‌متر می‌باشد. وجود بستر شنی در زیر دانه‌های رزین امری اجتناب‌ناپذیر است زیرا احتمال فرار رزین‌ها از نازل‌های آب جمع کن در کف مخزن می‌رود. در حقیقت قلب هر سختی‌گیر رزین‌های داخل آن است.

رزین‌ها هستند که عملیات سختی‌گیری را انجام می‌دهند و به مرور زمان این دانه‌های رزین کارکردشان ضعیف می‌شود. علت آن نیز وجود عوامل مخرب رزین است، برای مثال وجود تنها 0.2 میلی گرم کلر آزاد در آب ورودی به سختی‌گیر می‌تواند عمر رزین را نصف کند. به علاوه اگر آب ورودی به ستون سختی‌گیر حاوی املاح آهن و منگنز و دیگر فلزات باشد عمر رزین را کاهش می‌دهند.

در حال حاضر شاهد آن هستیم که سختی‌گیرهای مورد استفاده در صنایع پس از دو یا سه سال با مشکل نشت سختی روبه رو می‌شوند و علت آن نیز تنها وجود عوامل مخرب در آب ورودی به سختی‌گیر است.

نازل سختی‌گیر

نازل‌ها اغلب از جنس PVC می‌باشد که وظیفه جمع‌آوری آب نرم از کف مخزن سختی‌گیر را به عهده دارند. نازل‌ها بر روی صفحه‌ای با فواصل مشخص از هم قرار می‌گیرند. نازل‌ها می‌توانند از جنس برنجی و یا پلاستیکی باشند.

مخزن محلول آب و نمک سختی‌گیر

معمولاً این مخازن از جنس پلاستیک ( پلی اتیلن ) می‌باشد که شامل سنگ‌های نمک و آب هستند که هنگام شستشوی رزین‌ کاتیونی از آن استفاده می‌شود و توسط شیر سولویید ولو محلول آب و نمک به داخل مکیده می‌شود برای احیای رزین مورد استفاده قرار می‌گیرند.

شیر سلویید ولو سختی‌گیر

برای تنظیم ورودی مخزن مورد استفاده قرار می‌گیرد.

روش بک واش سختی‌گیررزینی

در حالت بک واش آب از پایین سختی‌گیر وارد می‌شود.

پس ازعبور ازسیلیس ونازل‌ها از رزین عبورکرده و لردها و املاح نامحلول موجود در روی رزین‌ها خارج می‌گردد.

در این حالت آب آن قدر تخلیه می‌گردد تا شفاف شود و شفافیت آب خاتمه‌ی این مرحله را نشان می‌دهد.

در حالت بک واش همانند شکل زیر:

1) شیر مصرف باز 2) شیر ورودی باز 3) شیر تخلیه باز 4) شیر نمک بسته

روش احیا سختی‌گیررزینی

در این حالت آب نمک موجود در داخل تانک نمک جهت احیا کردن به داخل سختی‌گیر وارد می‌شود.

جهت آب ورودی برعکس سیستم بک واش از بالا به پایین می‌باشد.

در این حالت آنقدر آب را تخلیه می‌کنیم تا تانک نمک تخلیه گردد.

عموماً ظرفیت تانک نمک براساس ظرفیت احیای سختی‌گیر محاسبه می‌گردد و حتما از نمک‌سنگی با خلوص بالا استفاده گردد.

در حالت احیا همانند شکل زیر:

  • شیر مصرف بسته 2) شیر ورودی باز 3) شیر تخلیه شستشو باز 4) شیر نمک باز

شستشوی معکوس رزین

شستشوی معکوس رزین برای حذف هر گونه ذرات، مواد زائد و از بستر رزین مهم است.

آب برای‌مدت‌زمانی حدود 15 تا 30 دقیقه، در سرعت جریان برای تبدیل رزین به مایع تا 60٪ تزریق می‌شود.

پسماند رزین مصرف شده باید با توجه به قوانین هر کشور باید جمع آوری و مورد بازیافت قرار گیرد.

نکات مهم جهت استفاده از سختی‌گیررزینی

نکته 1: آب ورودی به سختی‌گیرآب نباید در آن باقی بماند زیرا می‌تواند عمر مفید رزین‌های کاتیونی را نصف نماید.

علاوه بر این یخ‌زدن رزین کاتیونی در مخزن سختی‌گیر می‌تواند عمر مفید آن را کاهش دهد.

نکته 2 : درصورت باز نمودن درب کیسه‌های رزین باید درنظر داشت که حتمأ در مجاورت آب قرار بگیرند.

وجود رطوبت برای نگه‌داری رزین‌های تبادل یون الزامی‌است.

نکته 3 : استفاده از سنگ نمک با خلوص بالا توصیه می‌شود. به تجربه دیده شده است.

در صورت استفاده از نمک‌هایی با خلوص پایین، گل‌ولای موجود روی بستر رزین را می‌پوشاند و ظرفیت تبادل کاهش پیدا می‌کند.

نکته 4 : کنترل سختی آب خروجی از دستگاه بصورت روزانه یا دو روز یکبار توسط کیت‌های سختی سنج به تمامی ‌اپراتورها و تکنسین‌های نگهدار توصیه می‌شود.

نکته 5 : اطمینان از مکش نمک پس از نصب و راه‌اندازی دستگاه سختی‌گیررزینی با شیر چند راهه اکیدأ توصیه می‌شود.

تجربه ثابت نموده پس ازنصب و راه‌اندازی متأسفانه شیرمکش‌نمک تنظیم نگشته و عملأ احیا با نمک صورت نمی‌گیرد.

نکته 6: درصورتی که آب ورودی به سختی‌گیردارای املاح، گل‌و‌لای و یا ذرات معلق می‌باشد، حتماً قبل از شروع عملیات سختی‌گیری، آب را بوسیله فیلتر کربن و یا فیلتر شنی عاری از این‌گونه ذرات کنید.

چه سختی گیری را انتخاب کنیم؟

یکی از مهمترین سوالات در انتخاب سختی‌گیر این است که، سختی‌گیر فلزی و یا سختی‌گیرFRP  بهتر است؟

جهت پاسخگویی به این سوال باید توجه داشت که محل قرارگیری سختی‌گیررزینی کجا خواهد بود؟

آیا سختی‌گیر را در محیط سربسته قرار خواهید داد و یا دستگاه سختی‌گیررزینی در مقابل سرما و گرما و محیط بیرون جایگزاری خواهد شد. مورد دیگری که در انتخاب سختی‌گیر مهم قلمداد می‌شود مقدار هزینه‌ی اولیه است، قیمت سختی‌گیر فلزی در ابعاد و ظرفیت‌های بزرگ به مراتب از سختی‌گیرFRP  کمتر است ولی در ظرفیت‌های کمتر ( ظرفیت زیر 400 هزار گرین) سختی‌گیرFRP مقرون به صرفه‌تر است.

مورد دیگری که باید بدان توجه نمود، مقدار آب و دبی عبوری از مخزن سختی‌گیر است.

طبق روابط موجود در طراحی سختی‌گیر، مقدار آب سختی‌گیری شده در تعیین ظرفیت سختی‌گیر مهم تلقی می‌شود.

از پارامترهای مهم دیگر طراحی سختی‌گیر محاسبه‌ی مقدار نمک مورد نیاز برای احیای رزین کاتیونی است.

شاید در سختی‌گیرهای با ظرفیت کم این مورد قابل اقماض باشد ولی در سختی‌گیر سایز بالا یکی از هزینه‌های ثابت دستگاه سختی‌گیررزینی به شمار خواهد رفت.

برای این کار می‌توان هنگام طراحی سختی‌گیررزینی زمان دوره‌ی احیای نمک را طولانی‌تر انتخاب نمود تا نیاز به شستشو با نمک و احیا رزین کمتر گردد ولی مشکل اینجا است که اگر این مدت زمان غیر منطقی انتخاب شود دستگاه سختی‌گیررزینی دارای ابعاد بزرگتری می‌شود و در نتیجه قیمت سختی‌گیر بالا می‌رود.

لذا انتخاب سختی‌گیرو طراحی سختی‌گیررزینی نیاز به دانش و تخصص و از همه مهم‌تر تجربه دارد.


Warning: Use of undefined constant cmp - assumed 'cmp' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/rozab/public_html/wp-content/plugins/automatic-tag-link/automatic-tag-link.php on line 83
سختی‌گیرFRP

سختی‌گیرFRP

سختی‌گیرFRP

سختی‌گیرFRP  دارای ساز و کاری همانند سختی‌گیررزینی می‌باشد. تنها تفاوت سختی‌گیرFRP و سختی‌گیر رزینی این است که به جای مخازن فلزی از مخازن FRP استفاده می‌شود. سختی‌گیرFRP برای مصارف بهداشتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. از مزایای سختی‌گیرFRP می‌توان به وزن سبک مخزن سختی‌گیر، بهداشت بالاتر نسبت به مخازن سختی‌گیر فلزی و ارزان‌تر بودن مخزن سختی‌گیر نسبت به نوع فلزی آن اشاره کرد.

خصوصيت سختي‌گيرهايFRP:

سبك، نصب آسان، ضدزنگ، حمل راحت، ضد اسيد ، زيبا، قيمت مناسب و استفاده بسيار آسان.

اين سختي‌گيرها داراي يك شير مخصوص بوده كه كليه كار احيا، مكش نمك، پر کردن مخزن نمك، شستشوي معكوس را به‌راحتی با يك اهرم انجام مي‌دهند.

سختي آب بيشتر ناشي از حضور کاتیون‌های كلسيم و منيزيم و گه‌گاه آهن، منگنز، استرانسيوم، آلومينيوم است و می‌تواند براي انسان مضر و براي صنعت مخرب است.

کاربرد سختی‌گیرها

از سختی گیر آب در موارد زیر استفاده می شود:

کاهش سختی آب شرب

کاهش سختی آب در سیستم های تاسیساتی مانند دیگ های بخار فشار بالا، برج های خنک کن و …

کاهش سختی آب برای صنایع نساجی و رنگرزی

حذف سختی مازاد آب آشامیدنی

حذف سختی آب ورودی به بویلر

حذف سختی آب تغذیه ی برج خنک کن

محاسبه ظرفیت سختی‌گیر

ظرفیت سختی‌گیر به طور کلی به دبی و میزان سختی آب ورودی بستگی دارد. فاکتور سومی‌که ظرفیت سختی‌گیر را مشخص می‌کند، فاصله‌ی زمانی احیای سختی‌گیر می‌باشد که این فاکتور به عوامل مدیریتی و منابع انسانی بستگی دارد. ظرفیت سختی‌گیر با استفاده از فرمول زیر محاسبه می‌شود.

C=Q*t*TH*15.73

C: ظرفیت سختی‌گیر بر حسب گرین.

Q: دبی آب وارده به سختی‌گیر بر حسب مترمکعب در ساعت.

T: زمان بین 2 احیا که بر اساس ساعت (بین 8 تا 72 ساعت) انتخاب می‌گردد.

H: میزان سختی آب ورودی بر حسب میلی گرم بر لیتر.

مخزن FRP

مخزن FRP  با لایه داخلی پلی اتیلن در سایزهای مختلف با قطرهای ” 6 تا 18″ جهت فیلتراسیون آب در مصارف صنعتی، نیمه صنعتی و مصارف خانگی قابل ارائه می‌باشد.

لایه داخلی این مخازن از مواد کامپوزیتی با کیفیت بالا  High Density Polyethylene – HDPE به صورت یکپارچه

و بدون درز می‌باشد و پوسته خارجی مخزن با کامپوزیت اپوکسی رزینی و FRP جهت مقاومت لایه داخلی در برابر فشار بالا، مستحکم شده است.

ورودی مخزن FRP  با استفاده از پلی پروپیلن شیشه‌ای پر شده است که باعث استحکام آن در برابر ساییدگی، دما و فشار می‌گردد.

در واقع دستگاه سختی‌گیر منبعی است که درون آن سیلیس و رزین‌های تبادل یونی قرار دارد. در کنار سختی‌گیر یک منبع نمک برای احیای سختی‌گیر قرار دارد که این منبع توسط لوله مسیر آب نمک به منبع اصلی سختی‌گیر متصل می‌باشد.

نمک‌های مورد استفاده در سختی‌گیرها

معمولاً برای سختی‌گیرها در دنیا سه نوع نمک استفاده می‌شود که به شرح زیر تقسیم‌بندی می‌گردد:

  1. نمک سخت(سفت)
  2. نمک خورشیدی
  3. نمک تبخیرشده

نمک سخت یک ماده‌ی معدنی در درون زمین می‌باشد که دارای 98 تا 99 درصد از سدیم کلراید می‌باشد. این نوع نمک ماندگاریش در آب در حدود 0.5 تا 1.5 درصد است.

نمک خورشیدی یک نوع نمک است که از تبخیر به وسیله‌ی خورشید از آب دریا به دست می‌آید.

این نمک 85 درصد از سدیم کلراید تشکیل شده است. این نمک به صورت کریستال به فروش می‌رسد.

نمک تبخیر شده که از استخراج در اعماق زمین به دست می‌آید با تبخیر کردن مواد اضافی تا 99.6% سدیم کلراید دارد.

آیا مفید است که ترکیبی از این نمک‌ها را با هم استفاده کنیم؟

به‌صورت کلی این تفاوت وجود ندارد که مخلوطی از این نمک‌ها باهم استفاده شود اماباعث می‌شود تاعملکردسختی‌گیر کاهش پیدا کند.


Warning: Use of undefined constant cmp - assumed 'cmp' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/rozab/public_html/wp-content/plugins/automatic-tag-link/automatic-tag-link.php on line 83
ترکیبات معدنی موجود در آب

سختی‌گیر رزینی (سختی‌گیر مکانیکی یا سختی‌گیرهای تبادل یونی)

سختی‌گیر رزینی یکی از مدرن‌ترین  و رایج‌ترین روش‌های صنعتی تولید آب نرم می‌باشد.

قابلیت تولید آب نرم و حذف یون‌های کلسیم، مینزیم آب سخت و تبدیل به یون‌های سدیم در آب نرم و عمکرد  با استفاده از رزین تبادل یونی در ساختار نمک‌های آب از ویژگی‌های  سختی‌گیر رزینی می‌باشد.

امروزه به دلیل مکانیزه شدن تجهیزات برودتی و حرارتی و سیستم‌های گرمایشی ناشی از کاهش فضای تجهیزات  مستلزم بهینه‌سازی در نگهداری تجهیزات گرمایشی و سرمایشی و اتصالات می‌باشد. از این رو سمت و سوی حرکت به تجهیزات سختی‌گیری آب در مدل‌های صنعتی و خانگی مورد توجه قرار گرفته است. سختی‌گیرهای صنعتی عمدتا به دلیل کم مصرف بودن و امکان قرار گرفتن در پروسه خطی شبکه آب‌رسانی بدون مخازن ذخیره، مورد توجه قرار گرفته‌اند؛ تا جایی که فرایند سختی‌گیر های رزینی در بعضی شهرها به جهت شستشو و استحمام نیز کاربرد داشته  است.

به عبارتی در تولید آب نرم توسط سختی‌گیر صنعتی آب می‌توان از حذف مطلق عوامل رسوب یا همان رسوبات حرارتی اطمینان حاصل نمود که مدارات دچار رسوب گرفتگی نخواهند شد.

عملکرد سختی‌گیر و فرایند سختی‌گیری  به عنوان مقرون به صرفه ترین تجهیزات سیستماتیک در تولید آب نرم و بدن کلسیم و منیزیم می باشد. این سیستم از ویژگی های منحصر به فرد برخوردار است.

آب سخت چیست ؟

آب سخت آبی است که حاوی نمک‌های معدنی از قبیل ترکیبات بی‌کربنات، یون‌های کلسیم، منیزیم و غیره ‌است.

البته عوامل دیگری نیز به همراه کلسیم و منیزیم درآب وجود دارند اما به علت غلظت پایین آنها می‌توان از آنها صرف نظر کرد. با این حال در منابع مختلف علمی سختی آب را مستقیما، با وجود یون‌های کلسیم منیزیم مرتبط می دانند. سختي آب، عملاً شاخص ميزان فعل و انفعال آب با صابون است و براي شستشو با آب‌هاي سخت‌تر به صابون زيادتري نياز است. سختي آب به مجموعه املاح كلسيم و منيزيم موجود در آب بر حسب ميلي‌گرم ‌برليتر كربنات كلسيم اطلاق مي‌شود.

مناسب‌ترین روش حذف سختی آب برای آب‌هایی که TDS آن‌ها پایین‌تر از 700 PPM باشد، استفاده از سختی‌گیررزینی می‌باشد. مقدار سختی آب، علاوه بر این که در آب‌های صنعتی خیلی حائز اهمیت است، از نظر بهداشت عمومی نیز اهمیت خاصی دارد.

انواع سختی‌گیر آب صنعتی

تا کنون روش‌های گوناگونی برای حذف سختی از آب ارائه شده که می‌توان به روش‌هایی مانند اسمز معکوس، تبادل یونی، سختی‌زدایی مغناطیسی، روش‌های حرارتی و … اشاره کرد.

سختی‌گیری آب توسط روش‌ها و دستگاه های مختلفی انجام می‌شود که هریک دارای مکانیزم و اجزای تشکیل دهنده خاص خود هستند.

در ادامه به انواع مختلف سختی‌گیر اشاره می‌شود:

الف) سختی‌گیر رزینی

ب) سختی‌گیر مغناطیسی

ج) سختی‌گیر الکترومغناطیسی

د) فیلتر کربن

ه) اسمز معکوس

انواع سختی‌گیر از نوع رزینی – سختی‌گیر صنعتی آب

 


Water Softener Model
ابعاد سختی‌گیر (ارتفاع X قطر ) ظرفیت های سختی‌گیر حجم رزین سختی‌گیر رزینی مخزن نمک سختی‌گیر شیر سختی‌گیر
Cm Grain Lit Lit Inch
WS0844 20 X 113 سختی‌گیر 30000 25 60 ¾
WS0948 23 X 123 سختی‌گیر 45000 35 60 ¾
WS1054 25 X 139 سختی‌گیر 60000 50 60 ¾
WS1252 30 X 134 سختی‌گیر 90000 75 100 ¾
WS1265 30 X 165 سختی‌گیر 120000 100 100 ¾
WS1465 36 X 167 سختی‌گیر 150000 125 200 1
WS1665 40 X 167 سختی‌گیر 180000 150 200 1
WS1865 45 X 165 سختی‌گیر 200000 175 200 1
WS2069 50 X 175 سختی‌گیر 250000 225 200 1
WS2069-1 50 X 175 سختی‌گیر 300000 275 300 1
WS2472 60 X 185 سختی‌گیر 350000 325 400 1
WS2487 60 X 185 سختی‌گیر 400000 375 400 2
WS3072 75 X 185 سختی‌گیر 500000 450 500 2
WS3072-1 75 X 185 سختی‌گیر 600000 550 500 2
WS3072-2 75 X 185 سختی‌گیر 720000 600 500 2
WS3672 90 X 185 سختی‌گیر 800000 700 1000 2
WS3672-1 90 X 185 سختی‌گیر 900000 750 1000 2

 

كاربردهاي دستگاه‌ سختي‌گير رزيني

عمده ترين كاربرد دستگاه‌هاي سختي‌گير رزيني عبارتند از :

الف) نرم كردن آب ديگ‌هاي بخار و مبدل‌هاي حرارتي

ب) نرم كردن آب مورد نياز برج‌هاي خنك كننده و سيستم‌هاي سرمايشي

ج) حذف سختی آب چاه ، حذف سختی آب‌های سطحی، حذف سختی آب لب‌شور

د) نرم كردن آب مصرفي صنايع رنگ‌سازي و رنگرزي.

موارد استفاده از سختی‌گیر رزینی

سختی‌گیررزینی از پر کاربرد ترین تجهیزات صنعت به شمار می رود. سختی‌گیردر کارخانجات زیر کاربرد دارد:

  1. سختی‌گیررزینی در صنعت چرم سازی
  2. سختی‌گیررزینی در صنعت نساجی
  3. سختی‌گیررزینی در کارخانجات تولید یخ
  4. سختی‌گیررزینی در واحدهای قالی‌شویی
  5. سختی‌گیررزینی در صنعت رنگ‌سازی و رنگرزی
  6. سختی‌گیررزینی در صنعت لبنیات
  7. سختی‌گیررزینی در صنعت لاستیک‌سازی
  8. سختی‌گیررزینی در صنایع غذایی
  9. سختی‌گیررزینی در ساختمان‌سازی و بتن‌ریزی
  10. سختی‌گیررزینی در صنعت نفت و گاز و پتروشیمی

مراحل عمکرد در سختی گیر رزینی

مراحل عمکرد در سختی گیر رزینی در 5 مرحله صورت می گیرد:

در مرحله نخست مرحله نرم سازی آب توسط سیستم سختی گیر انجام می گیرد.

کنترل سختی آب توسط کیت‌های سختی‌سنجی و در صورت افزایش سختی خروجی آب نرم می‌بایستی عملیات احیا در مراحل بعدی برروی سختی‌گیر به شرح زیر صورت گیرد.

بک واش سختی گیر – سیکل شستشوی رزین ها  Back wash سیستم

سیکل احیای مستقیم رزین‌ها توسط محلول آب نمک – احیای سختی‌گیر

سیکل شستشوی آرام Slow Rines

سیکل شستشوی سریع Fast Rines

سیکل عمکرد نرم سازی آب Service

Water Softener Capacity (Grain) = ((Flow rate (gpm) x 60 x Washing Cycle (hr) x Water Hardness (ppm))) / 17.1

7000 grain= 0.4536 KG

1 gal = 3.785 Lit

طرز کار سختی‌گیر رزینی

نحوه عملکرد سختی‌گیرهای رزینی با جایگزینی یون‌های سخت منفی در آب سخت با اتم سدیم مثبت که در رزین موجود در سختی‌گیر موجود است، تعریف می‌شود. سختی‌گیررزینی، سختی آب را از راه تبادل یون می گیرد. یون‌های سخت از جمله کلسیم و منیریم همراه با آب وارد محفظه سختی‌گیرشده و از رزین عبور می‌کند. رزین، یون سدیم (Na) خود را با کلسیم و منیزیم مبادله می‌کند. بنابراین یون‌های سخت توسط رزین گرفته می‌شود و آب نرم از سختی‌گیرخارج می‌شود. پس از مدتی (بسته به شرایط بین 8 تا 72 ساعت) رزین مملو از یون‌های سخت شده و عملا دیگر نمی‎تواند عمل سختی‌گیری را انجام دهد. به همین دلیل باید به طور متناوب احیاء شود تا از رسوب مواد معدنی سخت در آن جلوگیری گردد.

فرایند احیا با خارج شدن سختی‌گیر از سیکل و عبور نمک محلول در آب صورت می‌گیرد؛ در طول فرآیند احیا آب سختی‌گیر به همراه نمک محلول عبوری از رزین از سیستم تخلیه می‌گردد و در این بازه زمانی که عموما در طول شب صورت می‌پذیرد، آب موجود در سیکل بدون سختی‌گیری وارد سیستم می‌شود تا روند شستشو پایان یابد. یکی از روش‌های جلوگیری از خروج سختی‌گیر از سیستم استفاده از دو مخزن سختی‌گیر تحت عنوان سختی‌گیر دوبلکس می‌باشد.

قبل از احیا نیز معمولا سختی‌گیر را به منظور زدودن لردهای روی رزین، بک واش نیز می‌کنند.

مشخصات فنی دستگاه :

بدنه از جنس استيل / فايبر گلاس (FRP ) / كربن استيل

رزین کاتیونی

قابل ارائه با سه شير دستي، نيمه ‌‌اتوماتيك و تمام اتوماتيك جهت شستشوي معكوس

يك لايه سنگ سيليسي دانه‌بندي شده

مخزن آب نمک از جنس پلی‌اتیلن

لوله‌کشی از جنس گالوانیزه PVC يا پلی اتیلن

قیمت سختی‌گیررزینی

سختی‌گیر در تیپ‌های مختلف تولید و عرضه می‌شود که هر کدام قیمت خودش را دارد. برای مثال قیمت سختی‌گیر رزینی فلزی با شیر اتوماتیک با قیمت سختی‌گیر فلزی با شیر نیمه اتوماتیک متفاوت است و شما می‌توانید برای اطلاع از قیمت روز سختی‌گیرهای شرکت فنی مهندسی رز آب صنعت می‌توانید با شماره‌های 09122533667 و 02536656774 تماس حاصل فرمایید.

کارشناسان شرکت رز آب صنعت در صورت نیاز اقدام به بازدید حضوری خواهند کرد تا سختی آب موجود به صورت دقیق توسط کیت‌های شیمیایی محاسبه گردد. سختی‌گیر مورد نیاز بر اساس ظرفیت محاسبه شود و سپس نسبت به تولید و ساخت سختی‌گیر در محل ساخت شرکت رز آب صنعت اقدام گردد.


Warning: Use of undefined constant cmp - assumed 'cmp' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/rozab/public_html/wp-content/plugins/automatic-tag-link/automatic-tag-link.php on line 83
دستگاه سختی‌گیر

دستگاه سختی‌گیر

دستگاه سختی‌گیر

دستگاه سختی‌گیر منبعی است که درون آن سیلیس و رزین‌های تبادل یونی قرار دارد. مانند سختی آب شکل زیر لوله‌کشی سختی‌گیر شامل مسیر ورودی، مسیر خروجی، مسیر آب نمک، مسیر تخلیه شستشو و مسیر احیا و بک‌واش می‌باشد. دسترسی به درون سختی‌گیر توسط دو دریچه یکی در بالای سختی‌گیر و دیگری در پایین سختی‌گیر امکان‌پذیر می‌باشد.

در کنار سختی‌گیر یک منبع نمک برای احیای سختی‌گیر قرار دارد که این منبع توسط لوله مسیر آب نمک به منبع اصلی سختی‌گیر متصل می‌باشد. یک گیج در قسمت فوقانی منبع اصلی سختی‌گیر قرار دارد که وظیفه آن نمایش فشار آب درون سختی‌گیر و به تبع آن محاسبه افت فشار در سختی‌گیر می‌باشد. شیر اصلی سختی‌گیر، شیر سلوییدولو نام دارد؛ که بزرگ‌ترین شیر سختی‌گیر بوده و وظیفه آن تغییر مسیر آب در لوله‌های سختی‌گیر به منظورهای مختلف است.

علاوه بر شیر سلوییدولو، چندین شیر کوچک در جای جای سختی‌گیر وجود دارد. این شیرها عبارت اند از: شیر هواگیری که در قسمت فوقانی سختی‌گیر قرار دارد. شیر ورودی که بر لوله مسیر ورودی سختی‌گیر سوار شده است. شیر خروجی که روی لوله مسیر خروجی سختی‌گیر قرار دارد. شیر نمونه‌برداری که قبل از شیر خروجی روی لوله مسیر خروجی سختی‌گیر قرار دارد.

از دیگر شیرهای سختی‌گیر، می‌توان به شیر خط نمک در مسیر آب نمک، شیر تخلیه در مسیر بک‌واش و شیر تخلیه شستشو در مسیر تخلیه شستشو اشاره کرد.

سختی آب چیست؟

واژه ی آب سخت و سختی آب زمانی به کار برده می شود که در آب یون های کلسیم و منیزیم وجود داشته باشد.

البته عوامل دیگری نیز به همراه کلسیم و منیزیم درآب وجود دارند اما به علت غلظت پایین آنها می‌توان از آنها صرف نظر کرد.

انواع سختی آب

سختی آب به دو نوع زیر تقسیم‌بندی می‌شود:

الف) سختی موقت یا سختی کربناته :

این نوع از سختی آب را می توان با حرارت دادن از بین برد، نمونه ی بارز این سختی وجود لایه های سفید و گچی در ظروفی مانند سماورها و کتری ها می باشد.

ب) سختی دائم یا غیر کربناته :

این حالت از سختی را نمی توان از طریق حرارت دادن از بین برد.

انواع سختی‌گیر آب صنعتی

تا کنون روش‌های گوناگونی برای حذف سختی از آب ارائه شده که می‌توان به روش‌هایی مانند اسمز معکوس، تبادل یونی، سختی‌زدایی مغناطیسی، روش‌های حرارتی و … اشاره کرد.

الف) اسمز معکوس

ب) فیلتر کربن

ج) سختی‌گیر مغناطیسی

د) سختی‌گیر الکترومغناطیسی

ه) سختی‌گیر رزینی

عملکرد و جنس دستگاه سختی‌گیر

عملکرد دستگاه سختی‌گیر به دو شکل اتوماتیک و نیمه اتوماتیک انجام می‌پذیرد.

بدنه دستگاه سختی‌گیر در دو جنس یافت می‌شود. یکی بدنه فلزی و دیگری بدنه FRPمی‌باشد.

دستگاه سختی‌گیر و سختی‌گیر رزینی صنعتی و فرایند سختی‌گیررزینی با توجه به هزینه‌های کم و بکارگیری سیستم  ازن و UV در تصفیه آب و ضد عفونی آب و فرایندسختی‌گیر و نیز ضد عفونی آب به وسیله کلرزنی در صنایع  متنوع به روش تبادل یونی و عملکرد ویژه سختی‌گیر جهت حدف رسوبات حرارتی  آب‌های سطحی ، آب چاه ، آب دریا مورد توجه می‌باشد.

مزایای عملکرد و طرز کار دستگاه سختی‌گیر صنعتی

تماس آب با ترکیبات آهکی موجود در زمین باعث ورود عوامل سختی در آب‌ها شده و معمولاً آب‌های زیرزمینی از سختی بیشتری در قیاس با آب‌های سطحی برخوردارند.

دستگاه‌هاي سختي گير شركت با ظرفيت‌هاي مختلف در دو نوع فولادي و F.R.P با بستري از رزين‌هاي تبادل يوني كه قادر به حذف يون‌هاي كلسيم و منيزيم بوده و در صنايع مختلف جهت توليد آب نرم قابل استفاده مي‌باشد.

در مخازن FRP استانداردهای ساخت مخازن سختی‌گیر براساس روش‌هایASME  و CE و NSF و TUV استفاده شده است.

طراحي و ساخت سیستم‌های سختی‌گیر بر اساس اصول مهندسي و رعايت استانداردهاي موجود انجام و به

صورت اتوماتيك و نيمه اتوماتيك با بالاترين كيفيت ارائه مي‌گردد.

شیرهای سختی‌گیر

شیرهای سختی‌گیر ( سختی‌گیر آب – سختی‌گیر رزینی) در مدل‌های FRP به دو صورت نیمه اتوماتیک و تمام اتوماتیک عرضه می‌گردد.

 الف )شیرهای سختی‌گیر نیمه اتوماتیک :

این نوع شیرهای سختی‌گیر رزینی می‌توانند به دو صورت ساید چنل و یا نصب از بالا صورت پذیرد.

تصاویر مربوطه به صورت زیر خواهد بود :

حالت سایدپنل ( نصب سختی‌گیر از کنار به همراه انجام عملیات لوله‌کشی

حالت نصب از بالای مخزن ( نصب سختی‌گیر بدون عملیات لوله‌کشی خارجی انجام می‌پذیرد).

ب) شیرهای سختی‌گیر تمام اتوماتیک

در شیرهای دستگاه سختی‌گیر تمام اتوماتیک به دو طریق قابلیت اتوماتیک نمودن سیستم سختی‌گیر آب انجام می‌گردد.

تنظیم از طریق میزان جریان و تنظیم از طریق زمان.

مشکلات ناشی از عدم استفاده از سختی‌گیر

عدم استفاده از سختی‌گیر در مصارف  صنایع و خانگی معایب بسیاری دارد. این معایب عبارتند از:

در خشکشویی‌ها سختی آب مانع از کف‌کردن صابون و موادشوینده و عدم استفاده ازسختی‌گیر منجر به کاهش قدرت موادشوینده می‌شود.

استفاده از آب سخت برای بیماران قلبی بسیار خطرناک است.

استفاده از آب سخت بیماری‌هایی از جمله سنگ کلیه، مشکلات پوستی و ریزش مو برای انسان در پی دارد.

استفاده از آب سخت در تاسیسات‌گرمایشی وسرمایشی منجر به رسوب‌گیری دستگاه، در نتیجه منجر به کاهش طول عمر آن‌هامی‌شود.


Warning: Use of undefined constant cmp - assumed 'cmp' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/rozab/public_html/wp-content/plugins/automatic-tag-link/automatic-tag-link.php on line 83
گاز کلر

گاز کلر ، خصوصیات و ویژگی‌ها، تاثیرات، مزایا و معایب

گاز کلر، خصوصیات و ویژگی‌ها و تاثیرات

گاز کلر  را با علامت اختصاری Cl نشان می‌دهند.

کلر آتش گیر نبوده و به صورت مایع یا گاز با بسیاری از مواد قابلیت ترکیب شدن دارد.

کلر عنصری غیر فلزی و جزء هالوژن‌ها، دارای عدد اتمی 17، در گروه هفت جدول تناوبی است.

کلر دارای خاصیت الکترونگاتیوی قوی است.

کلر عنصر شیمیایی مهمی در تصفیه آب، مواد گندزدا در سفیدکننده و گاز خردل به شمار می‌رود.

همچنین کلر در ساخت طیف وسیعی از اقلام روزمره کاربرد دارد.

برای از بین بردن باکتری و سایر میکروب‌های موجود در ذخائر آب آشامیدنی بکار می‌رود. امروزه حتی به ذخائر کوچک آب همواره کلر افزوده می‌گردد. در تولید محصولات کاغذی، مواد ضد عفونی کننده، رنگدانه‌ها، مواد غذائی، حشره‌کش‌ها، رنگ‌ها، فراورده‌های نفتی، پلاستیک، دارو، منسوجات، حلال‌ها و محصولات مصرفی بسیار زیاد دیگری کاربرد دارد.

در ترکیبات آلی درصورتی‌که کلر جایگزین هیدروژن شود «لاستیک مصنوعی» اغلب باعث ایجاد خصوصیات مورد نیاز در این ترکیبات می‌گردد لذا در ترکیب آلی از این عنصر بعنوان عامل اکسیدکننده و جانشین، به طور گسترده استفاده می‌گردد. سایر موارد کاربرد کلر در تولید کلرات‌ها، کلروفرم، تتراکلراید کربن و در استخراج برم می‌باشد.

تاریخچه

این گاز حدود 2.5 قرن پیش در سوئد کشف گردید. نخستین باردر سال 1896 گاز کلر در مصرف گندزدایی در تصفیه آب آشامیدنی استفاده شد، و مخصوصا در سال 1897 به دلیل شیوع بیماری تیفوئید در انگلستان بود که کلر برای استریل نمودن خطوط انتقال آب آشامیدنی مورد استفاده قرار گرفت.

در سال 1915 در جنگ جهانی اول به عنوان سلاح شیمیایی توسط نازیها مورد استفاده قرار گرفت.

اطلاعات کلی

کلر، عنصر شیمیایی با عدد اتمی ۱۷ و نشان Cl می‌باشد . هالوژن است و در جدول تناوبی در گروه IV قرار دارد. گاز کلر، زرد مایل به سبز است، دو و نیم مرتبه از هوا سنگین‌تر، دارای بوی بسیار بد و خفه کننده و بسیار سمی است. این عنصر، عاملی اسید کننده، سفیدکننده و گندزدا می‌باشد . کلر، به‌عنوان بخشی از نمک‌های طعام و ترکیبات دیگر به مقدار زیادی در طبیعت و لزوماً در بیشتر جانداران وجود دارد.

اشکال مختلف کلر

کلر  هم بصورت گازی و هم بصورت مابع قابل استفاده می باشد.

کلر را به دو طریق می توان به صورت مایع در آورد:

  1.  عمل تبرید ، یعنی آنرا تحت تأثیر برودت شدید قرار دهیم.
  2. عمل تراکم ، یعنی این گاز را تحت شرایطی درهم می فشرند.

کلر مایع را بوسلیه ی تانکرهای مخصوص یا درون استوانه های آهنی حمل و نقل می کنند.

کلر برای سفید کردن اجسام و نیز برای تهیه ی گردرنگ بری بکار می رود.

در صنعت کاغذ سازی نیز کلر را برای سفید کردن کاغذ مصرف کنند و این مهم ترین مورد استفاده از کلر است.

در رنگسازی هم از کلر استفاده می شود. همچنین ترکیبی از آن با اکسیژن و پتاسیم در آتش بازی و تهیه ی کبریت بی خطر به کار می رود.

تتراکلرورکربن یکی دیگر از ترکیبات کلر است . « تتراکلرورکربن » مادّه ای غیرقابل احتراق است و مصرف خشک شویی دارد . این ماده در برخی شیوه های آتش نشانی نیز بکار می رود.کلر به تنهایی یکی از مهم ترین وسایل ضدعفونی امروزی است.

رابطه حجم کلر مایع و گاز کلر

در اثر تبخیر یک حجم کلر مایع 460 حجم گاز کلر ایجاد می شود.

در اثر تبخیر کلرمایع روی پوست یا لباس، دما به شدت کاهش‌یافته و سرما‌زدگی موضعی ایجاد می‌شود.

ویژگی‌های قابل توجه کلر

خصوصیات فیزیکی:

در دما و فشار استاندارد دو اتم کلر تشکیل مولکول ۲ اتمی کلر را می‌دهند Cl2 گاز سبز، زرد رنگی است که بوی قوی متمایزی دارد (بوی سفید کننده). پیوند بین ۲ اتم کلر نسبتاً ضعیف است، که مولکول را بسیار واکنش پذیر می‌کند. نقطه جوش آن در حدود ℃۳۴ – است اما در دمای اتاق تحت فشار بالای اتمسفر می‌تواند مایع شود. بویی تند و تحریک کننده دارد و حلالیت آن در آب 0.64 گرم در 100 آب است. وزن مخصوص آن 3.21 گرم بر لیتراست. (این فاکتور در مورد هوا 1.29 می باشد).

خصوصیات شیمیایی:

همراه با فلور، برم، ید و استاتین، کلر عنصری است از سری هالوژن‌ها (گروه ۱۷) است. کلر تقریباً با همه عناصر تشکیل ترکیب می‌دهد و ترکیبات کلریدها را می‌سازد. گاز کلر با بیشتر ترکیبات آلی واکنش می‌دهد، حتی به صورت غیرفعال سوختن هیدرو کربن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. نام کلر برگرفته از واژه chloros  به معنی سبز مایل به زرد است، که اشاره به رنگ این گاز دارد. در ۱ لیتر آب ۱۰ درجه، ۳٫۱۰ لیتر ودر آب ۳۰ درجه تنها ۷۷/۱ لیتر کلر حل می‌شود.

ویژگی‌های کلی
نام، نماد، عدد کلر، Cl، 17
تلفظ به انگلیسی ‎/ˈklɔəriːn/‎ KLOR-een
نام گروهی برای عناصر مشابه Halogen
گروه، دوره، بلوک ۱۷, ۳, p
جرم اتمی استاندارد 35.453 g·mol۱
آرایش الکترونی [Ne] 3s2 3p5
الکترون به لایه 2, 8, 7

روش‌های تولید

1- الکترولیز محلول کلرید سدیم

2- الکترولیز نمک مذاب

3- الکترولیز اسید کلریدریک

4- اکسیداسیون کلرید هیدروژن

روش حمل و نقل سیلندرهای كلر مایع

1ـ حداقل ظرفیت جرثقیل 2 تن باشد.

2ـ زنجیرها باید سالم باشند.

3ـ در موقع جابجایی حتما با ید مطمئن باشیم كه تیرهای بسته و سرشیر روی آنها محكم شده باشد.

4ـ سیلندرهای را از ارتفاع رها نكنیم.

5ـ مكان تخلیه به وسایل ایمن مجهز باشد.

6ـ رانندگان باید آزمون و آموزش لازم برای رعایت ایمنی كلر را گذرانده باشند.

7ـ راننده باید ماسك ضدگاز كلر (برای فرار) داشته باشد.

8-وجود خاموش كننده های دستی (پودری ) در خودرو الزامی ست.

9ـ كنار سیلندرها نباید آتش روشن شود و كامیون نباید در زیر نور آفتاب توقف نماید.

موارد مصرف

  • کلر، عنصر شیمیایی مهمی در تصفیه آب، (برای از بین بردنباکتری و سایر میکروب­های موجود در ذخائر آب آشامیدنی به کار می‌رود.
  • به عنوان مواد گندزدا در سفیدکننده و نیز در گاز خردل به‌شمار می‌رود. همچنین کلر در ساخت طیف وسیعی از اقلام روزمره کاربرد دارد. برای تصفیه آب استخرهای شنا و فاضلاب‌ها نیز از آن استفاده می‌شود.
  • در کارخانجات پارچه­بافی، در صنعت کاغذسازی برای سفید کردن خمیر کاغذ، صنایع صابون­سازی و مواد پاک­کننده و سفیدکننده، ساخت حلال­ها، تولید پی وی سی، تولید نئوپرن، مواد ضد یخ، تولید مواد شیمیایی معدنی و بسیاری مواد دیگر مورد استفاده قرار می­گیرد.
  • در تولیدمحصولات کاغذی، مواد ضدعفونی کننده، رنگدانه‌ها، مواد غذائی، حشره کش­ها، رنگ­ها، فرآورده‌های نفتی، پلاستیک، دارو، منسوجات، حلال­ها و محصولات مصرفی بسیار زیاد دیگری کاربرد دارد. در ترکیبات آلی در صورتی ‌که کلر جایگزین هیدروژنشود، (لاستیک مصنوعی) اغلب باعث ایجاد خصوصیات مورد نیاز در این ترکیبات می‌گردد، لذا در ترکیب آلی از این عنصر بعنوان عامل اکسید کننده و جانشین، به طور گسترده استفاده می‌گردد.
  • یکی دیگر از موارد مصرف گاز کلر به دلیل ماهیت سمی آن، در مقاصد نظامی و به عنوان سلاح شیمیایی است. گاز کلر به عنوان یک سلاح شیمیایی جزء عوامل خفه‌کننده می­‌باشد.

سیستم‌های کلرزنی:

کلر به دو صورت گاز و مایع وجود دارد. در شرایط محیط به صورت گاز بوده و دارای رنگ سبز متمایل به زرد می‌باشد. کلر به خودی خود غیر قابل اشتعال است. اما چون اکسید کننده قوی است می‌تواند در معرض بعضی از مواد باعث اشتعال گردد. کلر به میزان جزئی در آب حل شده و محلول اسیدی ضعیفی شامل هیپوکلرو و اسیدکلریدریک تولید می‌کند. کلر با بسیاری از مواد آلی وارد واکنش می‌گردد که برخی از این واکنش‌ها شدید یا انفجاری هستند. لذا دور نگه‌داشتن مواد آلی نظیر روغن‌ها، حلال‌ها و سایر هیدروکربن‌ها از محل ذخیره و مصرف کلر از جمله اقدامات ایمنی است.

واکنش با آب

کلر به میزان جزئی در آب حل شده و محلول اسیدی ضعیفی شامل هیپو کلرو و اسید کلریدریک تولید میکند.کلر با بسیاری از مواد آلی وارد واکنش می گردد که برخی از این واکنشها شدید یا انفجاری هستند.لذا دور نگه داشتن مواد آلی نظیر روغنها ، حلالها و سایر هیدرو کربنها از محل ذخیره و مصرف کلر از جمله اقدامات ایمنی است.

مقایسه گاز کلر و ازن در تصفیه و گندزدایی

اگر ازن را با کلر مقایسه کنیم ، ازن 99% از 60000 میلی لیتر / کلی فرم‌های آب آلوده را در 2.8 ثانیه با دوز 0.1 PPM  از بین می‌برد کلر با دوز مشابه به 15000 ثانیه (حدوداً چهارساعت و پانزده دقیقه) نیاز دارد.

ژنراتور ازن در تمام انواع استاندارد رینزر مورد استفاده قرار می‌گیرد و دارای طراحی منحصر به فرد و مرتب و نصب آسان است. غلظت مورد استفاده ازن عبارتند از  PPM 0.5-1 و حجم آب تزریقی برای انجام کار به طور متوسط 35-106 .(ft3/h1-3 m3/h).

مزایای استفاده از کلر:

  1. سهولت در تهیه.
  2. مقرون به صرفه بودن نسبت به سایر روش‌ها.
  3. بهره‌برداری آسان.
  4. تأثیرگذاری بالا در گندزدایی.
  5. میزان تزریق کلر قابلیت انعطاف و تغییر دوز دارد.
  6. کلر باقی‌مانده در پساب تصفیه شده می‌تواند تا مدت بیشتری حتی بعد از تصفیه اولیه عمل گندزدایی را انجام دهد، ولی اگر پساب تصفیه شده برای پرورش آبزیان و یا رودخانه استفاده شود، به دلیل سمی بودن کلر باید گندزدایی در صورت نیاز انجام گردد. کلرزدایی با افزودن ترکیبات گوگردی مانند ، تیوسولفات سدیم، متابی سولفات سدیم و همچنین عبور از فیلتر کربنی انجام می‌شود.

معایب فنی سیستم کلرزنی:

  1. قدرت اکسیدکنندگی کلر 36 mvاست، در حالی که این عدد برای ازن برابر با 2.07 mvمی باشد.
  2. در صورتی که گاز مرطوب باشد، به شدّت بر آهن و اکثر فلزات اثر کرده، خورندگی به وجود می آورد و باعث پوسیدگی و سوراخ شدن مخازن و خطوط لوله می گردد.
  3. اتاق و مخصوصی برای نگهداری گاز کلر مورد نیاز می باشد.
  4. قیمت گاز کلر زیاد است.
  5. آموزش و تجهیزات ایمنی (پوشش های حفاظتی) خاصی برای استفاده از وجود دارد.
  6. PH آب استخر را پایین می‌آورد و همواره باید جهت افزایش PHاز مواد افزاینده استفاده گردد.
  7. نیاز به مصرف زیاد آب و تعویض مداوم آب استخر
  8. سرعت پائین‌تر از ازن در فرآیند ضدعفونی کردن
  9. کلر با املاح آب تشکیل نمک می دهد و باعث ایجاد رسوب بر روی کاشی ها و دیواره استخر می شود.
  10. هزینه مصرفی بالا (خرید روزانه و به طور مداوم).

تاثیرات زیست محیطی:

زمانيکه کلر با آب مخلوط ميشود، در آب حل مي‌شود. تحت شرايط خاصي کلر مي‌تواند از آب خارج شده و وارد هوا شود. قسمت اعظم کلري که آزاد مي‌شود، وارد هوا و آب‌هاي سطحي مي‌گردد.

برخي اوقات ممکن است که کلر در هوا و در آب با ساير مواد شيميايي واکنش کند. کلر با مواد غير آلي داخل آب واکنش داده و نمکهاي کلر را تشکيل ميدهد و همراه با مواد آلي آب، سبب تشکيل مواد شيميايي آلي کلر ميشود.
به دليل واکنش پذيري کلر، اين عنصر شيميايي نميتواند وارد زمين يا آبهاي زيرزميني شود.

گياهان و جانوران کلر را در خود ذخيره نميکنند. اما، مطالعات آزمايشگاهي نشان ميدهد که تماس مکرر با کلر در هوا ميتواند بر سيستم ايمني بدن، گردش خون، قلب و دستگاه تنفسي جانوران اثر بگذارد.

تاثیرات منفی استفاده از کلر بر سلامت انسان:

  1. عدم توانایی مقابله با برخی از گونه‌های قارچ،جلبک، باکتری و ویروس‌های بیماری‌زا مانند وبا و هپاتیت. استفاده زیاد کلر عامل تشدیدکننده و بروز حساسیت نظیرعطسه، آبریزش بینی، خارش و گرفتگی بینی و در بیماران آسم موجب خس‌خس، تنگی نفس و سرفه است.
  2. کلرموجود درآب استخرها در دراز مدت موجب بروز و تشدید علائم بیماری‌های آسم، آلرژی و حساسیت‌های تنفسی و ریوی می‌شود. محققین تری‌کلرید نیتروژن را علت افزایش شیوع آسم در استخرهای سرپوشیده می‌دانند.
  3. تظاهرات قلبی از جمله تپش قلب، کاهش اولیه و سپس افزایش فشار خون و ….
  4. امکان بروز آسیب بافتی.
  5. همان‌طور که کلر با پروتئین‌های باکتری‌ها و دیگر موجودات ترکیب شده و آنها را نابود می‌کند؛ قادر است که با پروتئین‌های پوست نیز واکنش دهد. این واکنش موجب می‌شود که سلول‌های لایه شاخی پیوستگی خود را از دست داده و در نتیجه کارایی خود را از دست بدهد. این امر اساس آسیب به پوست در اثر کلر می‌باشد.
  6. اگر غلظت کلر به ‌درستی کنترل نشود، در درازمدت حتّی ممکن است باعث برونشیت شود.
  7. کلر همچنین می‌تواند موجب خشکی پوست، ریزش موها و از بین رفتن رنگ در موهای رنگ شده شود.
  8. گاز کلر با رطوبت بدن ترکیب شده و تولید اسید می‏نماید. کلر یک ماده خفه‌کننده نیز محسوب می‌شود، زیرا سبب انقباض شدید ماهیچه‏‌های حنجره و تورم مخاط آن می‌‏شود.
  9. کلر موجود در استخر مخصوصاً اگر زیاد باشد (بخصوص در افراد مستعد) می‌تواند موجب تحریک، خارش، سوزش و التهاب چشم‌ها شود.
  10. ترکیب گاز کلر با سایر مواد شیمیایی از قبیل دایوکسین‌ها (dioxin)، منجر به اثرات مخربی می‌گردد. دایوکسین در برخی ترکیبات از جمله پی‌وی‌سی وجود دارد و ممکن است همین آب استخر وارد دستگاه گوارش شناگران شود.
  11. ایجاد ترکیبات کلرینه سرطان زا از جمله THM ، کلروآمین‌ها و AOX ها.

هشدارها

کلر موجب تحریک دستگاه تنفسی می‌شود. در حالت گازی باعث تورم غشای مخاطی و در حالت مایع موجب سوختگی پوست می‌شود. مقدار ۳٫۵ppm  آن لازم است تا به‌ عنوان بویی متمایز شناخته شود و مقدار  ppm۱۰۰۰ آن کشنده‌ است. به همین علت در طول جنگ جهانی اول کلر یکی از گازهایی بود که به‌ عنوان گاز جنگی مورد استفاده قرار گرفت. مواجهه با این گاز نباید از ۰٫۵ppm  فراتر رود (با میانگین وزنی زمان ۸ ساعت –۴۰ ساعت در هفته).

مواجهه شدید با مقدار زیاد کلرغلیظ (نه مقدار کشنده) می‌تواند باعث اِدم ریه یا آب‌آوردن آن (وضعیتی بسیار ناگوار) گردد. تماس دائم با مقادیر کم آن ریه‌ها را ضعیف کرده و آسیب‌پذیری‌ریه‌ها را در برابر بیماری‌های دیگر افزایش می‌دهد. در صورت مخلوط شدن مواد سفیدکننده با آمونیاک، اوره و سایر محصولات شوینده، احتمال تولید گازهای سمی وجود دارد. این گازها حاوی مخلوطی از گاز کلر و تری‌کلریدنیتروژن هستند؛ بنابراین باید از چنین ترکیبی اجتناب کرد.

تاثیرات نشت کلر:

تاثیرات نشت گاز کلر  بر حسب میزان تنفس متفاوت می باشد

PPM 0.4-0.2 : آستانه بو وبدون خط

PPM 1- 3: مرحله ضعیف همراه با سوزش مجاری تنفسی تا یک ساعت

: PPM 15 – 5 مرحله متوسط همراه با سوزش شدیدتر مجاری تنفسی

: PPM 30 همراه با درد سریع سینه ،استفراغ و سرفه

: PPM 40 – 60مسمومیت شدید

: PPM 430 مرگ بعد از سی دقیقه

: PPM 1000 مرگ بعد از چند دقیقه

اگر فرد درمحل نزدیک به نشت کلر بدون استفاده از وسیله حفاظتی تنفسی مدت کوتاهی بماند مرگ اوحتمی است.